Πρόσφατα Τεύχη

Δείτε με μία ματιά τα πιο πρόσφατα τεύχη από το Ασφαλιστικό Marketing

Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Σεπτεμβρίου  2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουλίου - Αυγούστου 2016Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουνίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαΐου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Απριλίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαρτίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Φεβρουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιανουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Δεκεμβρίου 2015 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016

Newsletter

Κάντε εγγραφή στο Newsletter του Ασφαλιστικού Μάρκετινγκ για να λαμβάνετε sneak peaks από τα νέα μας τεύχη αλλά και να μαθαίνετε πρώτοι  για τις προνομιακές μας εκπτώσεις.

19 − 18 =

eleven + 11 =

Οι κίνδυνοι από τις συγχωνεύσεις των μεγάλων ασφαλιστικών εταιρειών

Οι συγχωνεύσεις στον ασφαλιστικό κλάδο θα πρέπει να δίνουν στους καταναλωτές αιτίες για ανησυχία.

Οι υπεύθυνοι των μεγάλων ασφαλιστικών εταιρειών αναρωτιούνται πώς θα ρυθμίσουν το «pay for value» μια εξίσωση σχετικά με την αξία και τον όγκο της περίθαλψης. Σε αυτό το ερώτημα βρήκαν απάντηση: Απορροφώντας μικρότερες εταιρείες.

Σε αυτή την κατεύθυνση βρίσκεται η εξαγορά της Cigna από την Anthem και της Humana από την Aetna.

Σχεδόν τίποτε δεν ενθουσιάζει τη Wall Street τόσο όσο η ίντριγκα, αφού μέσω των συγχωνεύσεων και των εξαγορών θα προκύψει, μείωση του κόστους, καλύτερη ποιότητα και υψηλότερες τιμές των μετοχών.

Αλλά εάν η ιστορία αποτελεί οδηγό, οι συγχωνεύσεις στον ασφαλιστικό κλάδο θα πρέπει να δίνουν στους καταναλωτές (στην πραγματικότητα, αφορά όλους τους αγοραστές προγραμμάτων των ασφαλιστικών εταιρειών) αιτίες για ανησυχία.

Μπορεί ένας μικρότερος αριθμός, μεγάλων ασφαλιστικών εταιρειών, να παρέχει καλύτερα, αυτό που πραγματικά θέλουν οι καταναλωτές –οικονομικές, προσιτές προτάσεις, που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της υγείας τους;

Πριν την άμεση απάντηση του ερωτήματος, ας ξεκινήσουμε με μερικές βασικές προϋποθέσεις:

  • Οι καταναλωτές χρειάζονται άφθονες επιλογές καινοτόμων λύσεων και καλές τιμές ασφαλιστικών προϊόντων.
  • Αν οι συγχωνεύσεις δημιουργούν μειώσεις του κόστους, οι καταναλωτές θα πρέπει να επωφεληθούν με τη μορφή κάποιου συνδυασμού χαμηλότερων ασφαλίστρων, καλύτερης εξυπηρέτησης ή πιο γενναιόδωρων παροχών.
  • Η επίτευξη περίθαλψης υψηλότερης ποιότητας, απαιτεί περισσότερη συνεργασία και περισσότερες παροχές.

Κάτω από αυτό το πλαίσιο, μπορούμε να ερευνήσουμε, το πώς οι ασφαλιστές αναμένουν σημαντική μείωση του κόστους και σημαντική βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, μέσω της συγχώνευσης. (Δεν αναφέρω πραγματικές συγχωνεύσεις, γιατί η ανάλυσή μου βασίζεται σε ευρέως εφαρμόσιμες θεωρίες και αρχές που θα παραμένουν στη θέση τους, ακόμη και αφού οι τελευταίες προσφορές μπλοκαριστούν, εκπληρωθούν ή κλείσουν ή εγκαταλειφθούν.)

Στις 22 Σεπτεμβρίου του 2015, η Leemore Dafny κατέθεσε σχετικά με το θέμα της ασφάλισης πριν από την ενοποίηση, ενώπιον της υποεπιτροπής της Γερουσίας των ΗΠΑ κατά των τραστ, της πολιτικής ανταγωνισμού, και τα δικαιώματα των καταναλωτών.

Στόχος 1: Χαμηλότερο κόστος

Σκεφτείτε δύο κύρια πακέτα κόστους: Έξοδα διοικητικής λειτουργίας (περίπου 10% της πίτας) και ιατρικές δαπάνες (έως 90%).

Τα έξοδα διαχείρισης και λειτουργίας είναι αυτά που τονίζουν οι εταιρείες προ συγχώνευσης. Η αιτιολογία στην αναφορά τους πάει κάπως έτσι: «Οι συνέργειες θα μειώσουν γενικά το κόστος λειτουργίας, με την εξάλειψη διπλών διευθυντικών θέσεων, τη συγχώνευση του διαμοιρασμένου κόστους σε υπαλλήλους και μάρκετινγκ, ενώ θα πολλαπλασιάσουμε τα μέλη μας».

Οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις, βέβαια, σπάνια αποκαλύπτουν το πώς θα επιτευχθεί αυτή η εξοικονόμηση (και ας μην αναφερθώ στις δυνητικές απολύσεις).

Επιπλέον, δεν γνωρίζω καμία έγγραφη ή άλλως διατυπωμένη δημόσια ανάλυση ή αναφορά, ότι η εξοικονόμηση αυτή επετεύχθη μέσω των μεγάλων συγχωνεύσεων.

Άρα, μπορώ να υποθέσω πως η εξοικονόμηση πόρων μπορεί να επιτεύχθηκε, αλλά μπορεί και όχι.

Για να πείσουν τους ενδιαφερόμενους φορείς, οι οποίοι αναρωτιούνται για την αξία των συναλλαγών αυτών, οι ασφαλιστικές εταιρείες θα πρέπει να παρέχουν αποδείξεις, ότι οι συγχωνεύσεις τέτοιας κλίμακας, έχουν επιτύχει το επιθυμητό, που είναι η μείωση του διοικητικού κόστους – και θα πρέπει να δεσμευτούν σε ένα σχέδιο για την επίτευξη των προβλεπόμενων στόχων.

Οι αναλύσεις τους θα πρέπει να προσδιορίζουν, σαφώς, τα καθαρά έξοδα που συνδέονται με την υλοποίηση των αναμενόμενων συνεργειών, αφού οι αμοιβές των συμβούλων και το κόστος μετάβασης στο νέο καθεστώς, αθροιστούν.

Όσον αφορά το πολύ μεγαλύτερο πακέτο κόστους –τις ιατρικές δαπάνες– οι ασφαλιστές επισημαίνουν τη διαπραγματευτική επιρροή τους: «Όπως και η Wal-Mart, θα διαπραγματευόμαστε καλύτερες τιμές από τους παρόχους, λόγω του ότι η συγχωνευθείσα εταιρεία μας θα αντιπροσωπεύει μεγαλύτερο μερίδιο επιχειρηματικών φορέων παροχής».

Ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι οι μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρείες, πληρώνουν στους παρόχους λιγότερα.

Έτσι, ενώ η Wal-Mart χρησιμοποιεί την αγοραστική της δύναμη για να μειωθούν οι τιμές για τους καταναλωτές, δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι οι εξοικονομήσεις από τα σχέδια συγχωνεύσεων υγείας, μετακυλίονται στους καταναλωτές με τη μορφή χαμηλότερων ασφαλίστρων.

* Μπορεί ένας μικρότερος αριθμός, μεγαλύτερων ασφαλιστικών εταιρειών, να παρέχουν καλύτερα, αυτό που πραγματικά θέλουν οι καταναλωτές; *

Στόχος 2: Βελτίωση της ποιότητας

Όσον αφορά την ποιότητα, η υπόσχεση από τους υπεύθυνους των συγχωνεύσεων συνοψίζεται ως εξής: «Με μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά υγείας, σε όλες τις κατηγορίες πελατών, μπορούμε να πείσουμε τους παρόχους να επενδύσουν σε νέα προγράμματα, όπως αυτά των χρόνιων ασθενειών, βελτιώνοντας την ποιότητα με παράλληλη μείωση των περιττών δαπανών. Και έτσι, θα έχουμε ένα κίνητρο για την επιδίωξη αυτών των προσεγγίσεων γιατί θα έχουμε περισσότερα κέρδη».

Εδώ και 25 χρόνια, το σκεπτικό των ανθρώπων, ήταν έξω από το αν τα προγράμματα διαχείρισης υγείας, μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα και τους προσδοκόμενους στόχους, ενώ δεν υπάρχουν αξιόπιστες, αντίστοιχες μελέτες.

Τα καλύτερα στοιχεία, με γνώμονα τη βελτίωση της ποιότητας προέρχονται από την έρευνα που λέγεται «Εναλλακτική Σύμβαση Ποιότητας» (AQC) και υλοποιείται από την Blue Cross Blue Shield της Μασαχουσέτης.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν τα οφέλη διάχυσης της «Εναλλακτικής Σύμβασης Ποιότητας» για μη μέλη της Blue Cross Blue Shield (BCBS).

Αυτό μπορεί να ακούγεται καλό, αλλά όταν μία ασφαλιστική εταιρεία επενδύει στη μεταρρύθμιση της άσκησης της ιατρικής, οι πάροχοι αρχίζουν να κάνουν αυτές τις αλλαγές σε όλες τις εταιρείες και όχι μόνο στα μέλη της συγκεκριμένης εταιρείας.

Το αποτέλεσμα; Οι ανταγωνιστές της συγκεκριμένης εταιρείας, θα επωφεληθούν επίσης. Αν η εταιρεία είναι αρκετά μεγάλη για να αποκομίσει περισσότερο κέρδος, με το επιχείρημα αυτό, θα πρέπει όλες οι εταιρείες να καινοτομούν. Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα ιδέα, αλλά, μέχρι σήμερα, παραμένει απλά και μόνο ως «ιδέα».

Το στοιχεία που έχουμε, για το πώς ο ανταγωνισμός επηρεάζει την ποιότητα των σχεδίων για την υγεία, προέρχεται από το πρόγραμμα Medicare HMO. Από μια μελέτη του προγράμματος του 2003 διαπιστώθηκε ότι όταν όλοι οι άλλοι παράγοντες είναι ίσοι, μέσω του ανταγωνισμού των εταιρειών σε μια γεωγραφική περιοχή, τόσο μεγαλύτερη είναι η διαθεσιμότητα των παροχών συνταγογράφησης φαρμάκων (Αυτό ήταν πριν από την ψήφιση του Medicare Part D).

Θα είναι το παρελθόν ο επίλογός μας;

Ερευνώντας με τους συναδέλφους μου, έχω διαπιστώσει ότι όσο λιγότερες εταιρείες τόσο υψηλότερα ασφάλιστρα, τόσο για μεγάλο τμήμα των εργοδοτών, όσο και του ατόμου στην αγορά συναλλάγματος.
Εν ολίγοις, τα ασφάλιστρα ανεβαίνουν στην πραγματικότητα, όταν η ασφαλιστική αγορά γίνεται πιο συγκεντρωμένη. Άλλοι ερευνητές, αναφέρουν παρόμοια συμπεράσματα σε σχέση με τα ασφάλιστρα Medicare HMO.

Γνωρίζω για τις άκριτες δημοσιευμένες αναλύσεις που δείχνουν ότι η ασφάλιση μέσω των συγχωνεύσεων των εταιρειών, θα ωφελήσει τους καταναλωτές. Αλλά πόσο έχει το τοπίο αλλάξει από τότε που πέρασε το νομοσχέδιο για την οικονομικά προσιτή φροντίδα;

Ορισμένοι παρατηρητές, υποστηρίζουν, ότι οι ενδεχόμενες αυξήσεις ασφαλίστρων που σχετίζονται με τις συγχωνεύσεις περιορίζονται από το «ελάχιστο ποσοστό ζημίας» κανονισμού της ACA, το οποίο ορίζει ότι οι εταιρείες, θα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 80 λεπτά κάθε πριμοδοτούμενου δολαρίου στις ιατρικές δαπάνες (η οριακή τιμή είναι 85 σεντς για μεγάλη ομαδική ασφάλιση).

Αλλά αυτό που μετράει τελικά, ως «ιατρική δαπάνη» είναι μια γκρίζα περιοχή.

Και έχει κανείς αμφιβολία, ότι μια ισχυρότερη, μια πιο συγκεντρωμένη ασφαλιστική αγορά, δεν θα προσπαθήσει να καταργήσει τη διάταξη αυτή της ACA;

Ο ανταγωνισμός μπορεί να είναι πιο αξιόπιστος από τη ρύθμιση, όταν πρόκειται να περιορίσει την τιμολόγηση σε αυτή την ιδιωτική αγορά.

Τι γίνεται με τους παρόχους –τα νοσοκομεία, τους γιατρούς, και μυριάδες υπηρεσίες– που πραγματικά παράγουν ιατρικές υπηρεσίες;

Μπορούν να επωφεληθούν από την απλότητα των σχέσεων, με λιγότερες ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά να έχουν επίσης μικρότερη διαπραγματευτική επιρροή;

Η Αμερικανική Ένωση Νοσοκομείων και ο Αμερικανικός Ιατρικός Σύλλογος έχουν ήδη εκφράσει τη δυσαρέσκειά τους με ορισμένες από τις προτεινόμενες συγχωνεύσεις.

Δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρουν τους καταναλωτές οι δυσαρεστημένοι πάροχοι υγείας; Θα έπρεπε, ειδικά σε περιοχές όπου μια πιο συγκεντρωμένη αγορά στον ασφαλιστικό τομέα μπορεί να προκαλέσει τους παρόχους, να μειώσουν την προσφορά ή την ποιότητα των «αναγκαίων» υπηρεσιών.

Σαφώς, χρειαζόμαστε επιπλέον συστηματική έρευνα για την αντιμετώπιση των πολλών αναπάντητων ερωτημάτων, σχετικά με το αν και ποια περίπτωση ενοποίησης ασφαλιστικών εταιρειών, θα μπορούσε να βλάψει ή να βοηθήσει τους καταναλωτές.

Αλλά τα στοιχεία, σήμερα συγκλίνουν, σε έναν πραγματικό πιθανό κίνδυνο για υψηλότερα ασφάλιστρα – χωρίς ενδείξεις για ανάλογες βελτιώσεις στην ποιότητα. Οι καταναλωτές χρειάζονται περισσότερα στοιχεία για να πειστούν ότι οι υποσχέσεις και τα διαφημιστικά, είναι κάτι περισσότερο από απλά, γλυκά λόγια.

 

ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Βαθμολογία Αναγνωστών 0 Ψήφοι