Πρόσφατα Τεύχη

Δείτε με μία ματιά τα πιο πρόσφατα τεύχη από το Ασφαλιστικό Marketing

Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Σεπτεμβρίου  2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουλίου - Αυγούστου 2016Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουνίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαΐου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Απριλίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαρτίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Φεβρουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιανουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Δεκεμβρίου 2015 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016

Newsletter

Κάντε εγγραφή στο Newsletter του Ασφαλιστικού Μάρκετινγκ για να λαμβάνετε sneak peaks από τα νέα μας τεύχη αλλά και να μαθαίνετε πρώτοι  για τις προνομιακές μας εκπτώσεις.

[ninja-inline id=786]

Ο μύθος των «εγγυημένων» συντάξεων του Δημοσίου

Μόνο «εγγυημένη» δεν είναι η … «εγγύηση» του κράτους για τις συντάξεις κόντρα στις περί αντιθέτου συνεχείς διαβεβαιώσεις του αρμοδίου Υπουργού Εργασίας, κ. Γιώργου Κατρούγκαλου.

Και αυτό γιατί δεν είναι «εγγυημένη» η ομαλή αναχρηματοδότηση του ελληνικού δημοσίου χρέους και έτσι η χρηματοδότηση των δημόσιων συνταξιοδοτικών ταμείων. Αυτή εξαρτάται από την απαρέγκλιτη τήρηση του προγράμματος οικονομικής και δημοσιονομικής προσαρμογής που έχει υπογράψει η κυβέρνηση με τους ξένους δανειστές.

Το ίδιο το Ασφαλιστικό το οποίο ψηφίστηκε –στα πλαίσια της τήρησης του προγράμματος προσαρμογής από την κυβέρνηση– προβλέπει συνεχείς αναπροσαρμογές στις ακόμα και ήδη καταβαλλόμενες κύριες και επικουρικές συντάξεις.

Έτσι μόνο κριτικά μπορεί να δει κανείς το βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης ενάντια στην παραπέρα ανάπτυξη του 2ου και 3ου πυλώνα της ασφάλισης (της επαγγελματικής και της ιδιωτικής ασφάλισης) μέσω του εκσυγχρονισμού του θεσμικού πλαισίου, το οποίο είναι ότι οι συνταξιοδοτικές παροχές του 1ου πυλώνα, δηλαδή οι κύριες, επικουρικές και εφάπαξ συντάξεις, είναι «εγγυημένες» έναντι των παροχών του 2ου και 3ου πυλώνα.

Ανεξάρτητα από το αν κάποιος είναι υπέρ της ανάπτυξης της επαγγελματικής και της ιδιωτικής ασφάλισης, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθούν ως «εγγυημένες» οι συντάξεις που δίδουν τα δημόσια συνταξιοδοτικά ταμεία, με πόρους που συγκεντρώνουν από τον κρατικό προϋπολογισμό και τις ασφαλιστικές εισφορές. Και αυτό για δύο βασικούς λόγους:

Κανείς δεν «εγγυάται» την «εγγύηση» του Δημοσίου

Το ελληνικό δημόσιο (δηλαδή οι προϋπολογισμοί τόσο του Κράτους όσο και των ασφαλιστικών ταμείων, των ΟΤΑ κ.λπ.) είναι απολύτως εξαρτημένο από τους μηχανισμούς διεθνούς χρηματοδοτικής υποστήριξης που προβλέπει το νέο Μνημόνιο (δόσεις για αναχρηματοδότηση δανείων, ρευστότητα από ΕΚΤ, πόροι για ανακεφαλαίωση τραπεζών). Χωρίς τη στήριξη αυτών των μηχανισμών το ελληνικό δημόσιο θα προχωρούσε σε στάση πληρωμών προς το εσωτερικό, δηλαδή θα σταματούσε για ένα απροσδιόριστο χρονικό διάστημα να καταβάλλει –τουλάχιστον στο προβλεπόμενο ύψος– συντάξεις, μισθούς του Δημοσίου και κάθε δαπάνη για λειτουργικά έξοδα. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν αποτελεί σενάριο «επιστημονικής φαντασίας», όπως φάνηκε τον Ιούνιο-Ιούλιο του 2015, όταν απειλήθηκε η καταβολή των συντάξεων του ΙΚΑ ενώ οι συντάξεις του ΟΑΕΕ δόθηκαν σε 2 δόσεις. Η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει με τους θεσμούς να εφαρμόσει ένα μπαράζ μέτρων (μεταξύ αυτών και ασφαλιστικών) προκειμένου να πετύχει φιλόδοξους δημοσιονομικούς στόχους μέχρι το 2018 σε σχέση με το πρωτογενές πλεόνασμα και έτσι τη βιωσιμότητα του ελληνικού δημοσίου χρέους. Κάθε σοβαρή απόκλιση από αυτούς τους στόχους θα μπορούσε να φέρει ξανά στο προσκήνιο τον κίνδυνο της στάσης πληρωμών των δανειστών προς το ελληνικό δημόσιο και, ακολούθως, της στάσης πληρωμών του δημοσίου προς τους συνταξιούχους. Το 50% της δαπάνης για συντάξεις καλύπτεται από τον κρατικό προϋπολογισμό και το άλλο 50% από τις ασφαλιστικές εισφορές. Η αποστράγγιση των ρευστών διαθεσίμων του Δημοσίου (λόγω π.χ. μη λήψης κάποιας επόμενης δόσης του διεθνούς δανείου) σε συνδυασμό με τη συρρίκνωση των εσόδων από εισφορές σαν αποτέλεσμα της παράλυσης του τραπεζικού συστήματος (λόγω π.χ. μίας παύσης της ρευστότητας από την ΕΚΤ ), θα έφερνε την κατάρρευση των καταβολών των συντάξεων. Με άλλα λόγια καμία σύνταξη δεν είναι «εγγυημένη», όταν δεν είναι ούτε κατ΄ ελάχιστον «εγγυημένη» η ομαλή αναχρηματοδότηση του ελληνικού δημοσίου χρέους και γενικότερα της ελληνικής οικονομίας.

Από 1.1.2017 και ανά τρία χρόνια οι συντάξεις θα αναπροσαρμόζονται με «ειδικό νόμο».

Το νέο Ασφαλιστικό δεν «εγγυάται» ότι οι συντάξεις θα μείνουν ως έχουν

Μήπως, όμως, ακόμα και αν δεν συνέβαινε το χειρότερο σενάριο, δηλαδή εκείνο της κατάρρευσης της σχέσης μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου/ελληνικής οικονομίας και των μηχανισμών διεθνούς στήριξης, είναι «εγγυημένες» οι συντάξεις που δίνουν τα δημόσια συνταξιοδοτικά ταμεία; Μάλλον , όχι.

Και αυτό γιατί το ίδιο το νέο Ασφαλιστικό το οποίο ψήφισε η κυβέρνηση στις 8.5.2016 κάθε άλλο παρά δίνει «εγγυήσεις» για την καταβολή των συντάξεων στο σημερινό τους ύψους.

Από 1.1.2017 και ανά τρία χρόνια οι συντάξεις θα αναπροσαρμόζονται με «ειδικό νόμο» ανάλογα με τα αποτελέσματα των αναλογιστικών μελετών. Παράλληλα, μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017 όλες οι ήδη καταβαλλόμενες κύριες συντάξεις (πλην των συντάξεων του ΟΓΑ) θα επαναϋπολογιστούν με βάση τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης και το συντάξιμο μισθό των συνταξιούχων. Από 1.1.2019 θα ξεκινήσει η αναπροσαρμογή των μέχρι τις 12.5.2016 (σ.σ. ημέρα δημοσίευσης του νόμου Κατρούγκαλου στο ΦΕΚ) κύριων συντάξεων. Αν μία σύνταξη προκύπτει χαμηλότερη με τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης, τότε δεν θα αυξηθεί μαζί με το ΑΕΠ (όπως προβλέπει η «ρήτρα ανάπτυξης» που έχει θεσπίσει το Υπ. Εργασίας στο συνταξιοδοτικό) μέχρις ότου να συμψηφιστεί λογιστικά κατά 100% η αύξηση αυτή με τη διαφορά («προσωπική διαφορά») μεταξύ της σύνταξης με βάση τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης και εκείνης που είχε προκύψει με βάση τα παλαιότερα ποσοστά αναπλήρωσης. Αν φυσικά, δεν έρθει αύξηση του ΑΕΠ, αλλά μείωση, τότε η «προσωπική διαφορά» αυτή δεν θα μείνει αμετάβλητη (διατηρώντας έτσι ονομαστικά αμετάβλητο το επίπεδο των αποδοχών από κύριες συντάξεις). Αντίθετα, η «προσωπική διαφορά» θα μειωθεί, επιφέροντας μειώσεις στις κύριες συντάξεις.

Ανάλογες συνέπειες θα έχει ενδεχόμενη συρρίκνωση του ΑΕΠ πάνω στις επικουρικές συντάξεις.

Ο νόμος Κατρούγκαλου προβλέπει μηχανισμό «αυτόματης» εξισορρόπησης του προϋπολογισμού του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης κάθε φορά που το έλλειμμά του ξεπερνά το 0,5%.

 

ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Βαθμολογία Αναγνωστών 0 Ψήφοι