Πρόσφατα Τεύχη

Δείτε με μία ματιά τα πιο πρόσφατα τεύχη από το Ασφαλιστικό Marketing

Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Σεπτεμβρίου  2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουλίου - Αυγούστου 2016Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουνίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαΐου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Απριλίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαρτίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Φεβρουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιανουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Δεκεμβρίου 2015 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016

Newsletter

Κάντε εγγραφή στο Newsletter του Ασφαλιστικού Μάρκετινγκ για να λαμβάνετε sneak peaks από τα νέα μας τεύχη αλλά και να μαθαίνετε πρώτοι  για τις προνομιακές μας εκπτώσεις.

16 + nine =

1 × 2 =

Ο Εκπαιδευτής πρέπει να είναι προετοιμασμένος να περάσει μια ζωή μοναχική.(Alan Rorers)

Ποιος είναι Εκπαιδευτής Ενηλίκων;

Με τον όρο «Εκπαιδευτής Ενηλίκων» αναφερόμαστε σε εκείνον τον επαγγελματία, ο οποίος αναλαμβάνει τη διδασκαλία ενηλίκων σε δράσεις και προγράμματα αρχικής και συνεχιζόμενης επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, σε προγράμματα ενδοεπιχειρησιακής εκπαίδευσης και εκπαίδευσης ενηλίκων. Οι Εκπαιδευτές είναι διδάσκοντες, σχεδιαστές, οργανωτές και υπεύθυνοι για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των προγραμμάτων και του ανθρώπινου δυναμικού. Συχνά είναι υπεύθυνοι για την ψυχολογική και τη συμβουλευτική υποστήριξη.

Το πεδίο απασχόλησης ενός Εκπαιδευτή Ενηλίκων είναι ευρύ (Υπουργεία, Δημόσιες επιχειρήσεις, Ιδιωτικές επιχειρήσεις, Οργανισμοί, Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης, Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών, Σχολεία Β΄ ευκαιρίας, κ.λπ.). Ο διδάσκων καλείται κάθε φορά να ανταποκριθεί στις εξελίξεις στον οικονομικό, κοινωνικό, τεχνολογικό και πολιτισμικό τομέα ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι για την απόκτηση γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων, που χρειάζονται οι ενήλικες για να προσαρμοστούν στις αλλαγές και στις συγκυρίες των διεθνών εξελίξεων.

Το ανθρώπινο εργασιακό δυναμικό χρειάζεται να ερμηνεύει ένα σύνθετο κόσμο, να συνδυάζει πληροφορίες και γνώσεις, για να πορευθεί αυτοδύναμα. Χρειάζεται, επίσης εξειδικευμένες τεχνικές γνώσεις στην απασχόλησή του καθώς και κοινωνικές ικανότητες επικοινωνίας, ευελιξίας, προγραμματισμού, στοχοθεσίας, συνεργατικότητας.

Ο Εκπαιδευτής Ενηλίκων είναι ο πιο σημαντικός και κρίσιμος παράγοντας κομβικής σημασίας στην (επαν)εκπαίδευση και στον επαγγελματικό (επανα)προσανατολισμό του ανθρώπινου δυναμικού, που καλείται να αντεπεξέλθει σε πληθώρα απαιτήσεων και προσόντων τα οποία ανανεώνονται συνεχώς. Τι προσόντα και ποιες ικανότητες χρειάζεται να έχει ένας Εκπαιδευτής Ενηλίκων;

* Το ανθρώπινο εργασιακό δυναμικό χρειάζεται να ερμηνεύει ένα σύνθετο κόσμο, να συνδυάζει πληροφορίες και γνώσεις, για να πορευθεί αυτοδύναμα. Χρειάζεται, επίσης εξειδικευμένες τεχνικές γνώσεις στην απασχόλησή του καθώς και κοινωνικές ικανότητες επικοινωνίας, ευελιξίας, προγραμματισμού, στοχοθεσίας, συνεργατικότητας.*

Οι Θεωρητικοί της γνώσης στην Εκπαίδευση Ενηλίκων αναφέρουν ότι ένας Εκπαιδευτής απαιτείται να διαθέτει μια σειρά από σύνθετα προσόντα. Αυτά είναι ένας συνδυασμός από γνώσεις, ικανότητες και στάσεις, για να ανταποκριθεί στον πολύπλευρο ρόλο του, ως παράγοντας αλλαγής, ως συντονιστής, ως σύμβουλος, ως προγραμματιστής, ως καταλύτης των μαθησιακών δραστηριοτήτων. Οι γνώσεις που πρέπει να διαθέτει ένας Εκπαιδευτής είναι:

α) Επιστημονικές. Αυτές οι γνώσεις μπορούν να αποκτηθούν με Πανεπιστημιακές σπουδές, κυρίως Μεταπτυχιακού επιπέδου, με μακροχρόνια προγράμματα εκπαίδευσης, ή και με εμπειρία από την εργασία του, σαν εξειδίκευση και πρόσθετο προσόν, η οποία θεωρείται ότι είναι και το καλύτερο είδος κατάρτισης.

β) Παιδαγωγικές,

γ) Τεχνικές,

δ) Θεσμικές, ανάλογα με το αντικείμενο, ε) Κοινωνικές & Πολιτικές γνώσεις. Αυτές οι γνώσεις χρειάζονται για να βοηθήσουν και να ερμηνεύσουν τις εκάστοτε εξελίξεις, τις προσλαμβάνουσες πληροφορίες, και με κριτική άποψη να ερμηνευθεί η πραγματικότητα.

Ως προς τις ανάγκες των εκπαιδευομένων, ο διδάσκων οφείλει να είναι ένας ενθουσιώδης άνθρωπος των δικών τους προσπαθειών, φιλικός, να δείχνει το ενδιαφέρον του για τους κόπους τους, να δείχνει την αφοσίωσή του σε αυτό που κάνει γιατί του αρέσει και το κάνει με πάθος, με αγάπη και καλή διάθεση. Να είναι εξυπηρετικός και να κατευθύνει προς την εύρεση της γνώσης, της ανακάλυψης και της παραγωγής της με τρόπους «να μαθαίνουν πώς να μαθαίνουν». Επίσης, να είναι ευχάριστος, ευγενής, διακριτικός και ειλικρινής.

Πάνω από όλα να γνωρίζει τον εαυτό του, τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του. Να διαθέτει ικανότητες στις διαπροσωπικές σχέσεις, να είναι ευέλικτος, να διαθέτει συνεργατική ικανότητα, ικανότητα διαπραγμάτευσης, να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις τυχόν προστριβές και να εμψυχώνει τα μέλη της Ομάδας.

Πάνω από όλα να είναι υπεύθυνο άτομο. Στις ικανότητες που πρέπει να έχει ένας Εκπαιδευτής αναφέρονται και εκείνες της στοχοθεσίας, της καλής πορείας του έργου που έχει αναλάβει, να βρίσκει εναλλακτικές λύσεις, και να διαθέτει την ικανότητα της αξιολόγησης, και της αυτοαξιολόγησης. Σημαντική αξία στο ρόλο του Εκπαιδευτή είναι η ταπεινοφροσύνη, η οποία προϋποθέτει θάρρος, αυτοπεποίθηση, αυτοσεβασμό και σεβασμό για τους άλλους.

* Ο διδάσκων οφείλει να είναι ένας ενθουσιώδης άνθρωπος των δικών τους προσπαθειών, φιλικός, να δείχνει το ενδιαφέρον του για τους κόπους τους, να δείχνει την αφοσίωσή του σε αυτό που κάνει γιατί του αρέσει και το κάνει με πάθος, με αγάπη και καλή διάθεση. *

Βοηθάει για να καταλάβουμε ότι: κανείς δεν τα ξέρει όλα. Κανείς δεν τα αγνοεί όλα. Όλοι κάτι ξέρουμε. Όλοι αγνοούμε κάτι. (Jarτοvis,2000, Willis,2002, Cross,1981, Boone, Kokkos,2007, Paulo Freire,2006).

«Όπως ο κάθε εκπαιδευόμενος, έτσι και ο διδάσκων προσέρχεται στην εκπαιδευτική διαδικασία με τις δικές του ανησυχίες, ελπίδες, προσδοκίες και εμπειρίες, οι οποίες πρέπει να αναγνωριστούν και να γίνουν αποδεκτές. Ο Εκπαιδευτής Ενηλίκων προσέρχεται στην αίθουσα εκπαίδευσης με τις δικές του «αποσκευές», οι οποίες θα πρέπει να αναγνωριστούν και να γίνουν αποδεκτές από τους εκπαιδευόμενους γιατί και ο Εκπαιδευτής είναι την ίδια στιγμή ενήλικας εκπαιδευόμενος». Αυτό συζητείται στην εναρκτήρια συνάντηση κάνοντας το «συμβόλαιο μάθησης». (Alan Rogers,1996,1999) Ο διδάσκων έχει ομοιότητες με τον ενήλικα εκπαιδευόμενο, αλλά ουσιαστικές διαφορές με τον τυπικό δάσκαλο. Ο Εκπαιδευτής αναπτύσσει ισότιμες σχέσεις με τους εκπαιδευόμενους, οι οποίες βασίζονται στο διάλογο, στην εμπιστοσύνη, στην ειλικρίνεια και στον αμοιβαίο σεβασμό. Ο τρόπος μάθησης των ενηλίκων είναι ριζοσπαστικά διαφορετικός από τους ανηλίκους γιατί και το περιεχόμενο της μάθησης έχει ιδιαιτερότητες και απαιτεί το συνδυασμό των εμπειριών τους, τη νέα τους μάθηση και την ενεργητική τους συμμετοχή . Ο ρόλος του διδάσκοντα είναι να συνδυάζει ενέργειες, συμπεριφορές, πράξεις και ανάλογα με την περίπτωση, τις συνθήκες και τις σχέσεις που αναπτύσσονται να γίνεται διαμεσολαβητής, εκπαιδευτής, manager της μάθησης, αρχηγός της ομάδας, διδάσκων, καθοδηγητής, καταλύτης, συντονιστής, ως μέλος της ομάδας, υποστηρικτής ή εμψυχωτής. Ο Εκπαιδευτής είναι ένα «πολυλειτουργικό όργανο», ευέλικτο, όπως επιδιώκει να γίνουν οι εκπαιδευόμενοι – εργαζόμενοι μετά το πέρας της εκπαίδευσης, με ευέλικτη εξειδίκευση.

Ο διδάσκων σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος εμπλέκεται στη μαθησιακή διεργασία και θα πρέπει να παίξει το ρόλο του, ως αρχηγός της ομάδας, με στόχο να κρατήσει ενωμένη την ομάδα και συγχρόνως να τη διατηρήσει σε ένα ρυθμό. Αυτός ο ρόλος του συντονιστή- αρχηγού, που εποπτεύει όλη τη δραστηριότητα συντονίζοντας τους στόχους είναι πλήρως αποδεκτός από τα μέλη της Ομάδας και η επιτυχία εξαρτάται από την εμπειρία και τις γνώσεις του διδάσκοντα.

Ο ρόλος αυτός έχει αντιφάσεις μια και είναι ο ίδιος συντονιστής, αλλά και μέλος της Ομάδας. Ο ρόλος του διδάσκοντα είναι μέσα και έξω από την Ομάδα. Συντονίζει, παρατηρεί, βιώνει, συμμετέχει, αξιοποιεί και αφουγκράζεται τους στόχους και τη συνοχή της Ομάδας. Συγχρόνως, θα πρέπει να είναι φορέας της αλλαγής και μέλος της ομάδας που υπόκειται στις πιέσεις που η ομάδα εξασκεί.

Ο διδάσκων οφείλει να κατανοεί και να κάνει διάγνωση κάθε φορά των συνθηκών και του κλίματος που παρουσιάζεται καθημερινά και κατά τη διάρκεια της μαθησιακής διεργασίας. Σε περίπτωση δυσκολιών πρέπει να ενθαρρύνει και να βελτιώνει τις προσπάθειες σε καλές πρακτικές. Πρέπει να διευκολύνει στην ανταλλαγή των εμπειριών, να συμβάλλει στην προσαρμογή και στην ανάπτυξη για να έρθει η αλλαγή. Προσφέρει στους εκπαιδευόμενους ό,τι τους είναι αναγκαίο ως προς τη γνώση, το σχεδιασμό, την οργάνωση και το συντονισμό. Επιπλέον, λειτουργεί και ως κοινό, γιατί θα κληθεί να αναγνωρίσει, να επιβραβεύσει και να ενισχύσει τις προσπάθειες που τα μέλη της ομάδας κατέβαλαν σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. (Alan Roger, 1996, 1999)

* Η εκπαιδευτική διαδικασία είναι μια περιπέτεια μάθησης που πάει μπροστά, που δεν φοβάται να ριψοκινδυνεύσει, που απορρίπτει τη στασιμότητα, που σκέφτεται, συμμετέχει, δημιουργεί, αγαπά, μιλάει, αγκαλιάζει, φαντάζεται με πάθος και λέει ΝΑΙ στη ζωή. *

Ο Jarvis αναφέρει ότι ένας εκπαιδευτής ενηλίκων υποδύεται περίπου δεκαεπτά ρόλους μέσα από το έργο του που είναι εκπαιδευτικό, διδακτικό, ψυχολογικό και διαπροσωπικών σχέσεων με τους εκπαιδευομένους. Αυτούς πρέπει να τους τοποθετεί σε θέση απασχόλησης και ένταξης στην παραγωγική διαδικασία εκπληρώνοντας την κοινωνική του αποστολή, χωρίς να τους χειραγωγεί, αλλά να τους βοηθήσει, να τους κινητοποιήσει να δράσουν για την αλλαγή των δικών τους οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών, σαν ένας Διευθυντής Ορχήστρας και σαν σκηνοθέτης.

Η εκπαιδευτική διαδικασία είναι μια περιπέτεια μάθησης που πάει μπροστά, που δεν φοβάται να ριψοκινδυνεύσει, που απορρίπτει τη στασιμότητα, που σκέφτεται, συμμετέχει, δημιουργεί, αγαπά, μιλάει, αγκαλιάζει, φαντάζεται με πάθος και λέει ΝΑΙ στη ζωή, ΝΑΙ στη δημιουργία, ΝΑΙ στο αποτέλεσμα με ΠΑΘΟΣ. Δεν υπάρχει παραίτηση, δεν υπάρχει σιωπή στην εκπαιδευτική διαδικασία. Το βέβαιο είναι ότι σε μια τέτοια εκδοχή πιθανόν να υπάρχουν συγκρούσεις, αλλά δεν θα πρέπει ένας εκπαιδευτής να τις αποφεύγει. O ρόλος και η πρακτική του Εκπαιδευτή επηρεάζεται από τον Οργανισμό που καλείται να εκπαιδεύσει, από τη μάθηση που θα πρέπει να παραδώσει και από τη συνεργασία που θα έχει με τους συντελεστές του προγράμματος. Ανάλογα με τους στόχους και τους σκοπούς του Οργανισμού πρέπει να προσδιορίσει και να οργανώσει το περιεχόμενο της μάθησης και ανάλογα με το χρόνο που θα έχει στη διάθεσή του να διδάξει, να αξιοποιήσει και να συνδέσει τη μάθηση με την αγορά εργασίας με στόχο την παραγωγή αποτελεσμάτων. (Paulo Freire, 2006)

Ένα πολύ δύσκολο έργο, όπως η μετασχηματίζουσα μάθηση επιβραβεύει ψυχικά και ηθικά τον Εκπαιδευτή μέσα από εξαντλητικές δυσκολίες, εφόσον πετύχει να συνδυάσει μια πληθώρα ρόλων και προσόντων, όπως προαναφέραμε. O Paulo Freire στο βιβλίο του «Δέκα Επιστολές προς εκείνους που τολμούν να διδάσκουν», ξεκαθαρίζει ότι τα προσόντα που θεωρούνται απαραίτητα για τον προοδευτικό Εκπαιδευτή, είναι εκείνα τα προσόντα, τα οποία αποκτώνται σταδιακά μέσα από την καθημερινή πρακτική και αυτά δεν μπορεί να τα έχει κανείς ούτε ως δώρο ούτε εκ γενετής, ούτε μπορούν να δοθούν με διάταγμα.

Δραστηριότητα για τους αναγνώστες

Με βάση τα όσα αναφέρθηκαν για το ποιος είναι ο Εκπαιδευτής Ενηλίκων, ποια είναι τα προσόντα του και ποιους ρόλους καλείται να εκτελέσει κάθε φορά μπορείτε να καταγράψετε και εσείς τη δική σας οπτική σχετικά με το ρόλο σας, αν έρχεστε σε εκπαιδευτική διαδικασία με ενηλίκους. Όλες οι ερωτήσεις που θα σταλούν θα απαντηθούν.

 

 Ο Paulo Freire υποστηρίζει ότι οι προνομιούχοι εκπαιδευτές πρέπει να πεθάνουν
ψυχολογικά, και να αναγεννηθούν όσον αφορά στον τρόπο της ίσης
αντιμετώπισης των ατόμων, μιας διαδικασίας που προϋποθέτει συνεχή μάθηση.
• Ο Εκπαιδευτής πρέπει να διαθέτει πρόσβαση και δυνατότητες αναβάθμισης των
γνώσεών του. Λόγω της σπουδαιότητας του κοινωνικού του ρόλου πρέπει να
τυγχάνει ανάλογων αποδοχών και προσήκουσας αναγνώρισης της
δραστηριότητάς του.
• Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζει ότι η διδασκαλία ως επαγγελματικός ρόλος
αντιμετωπίζει αποφασιστικές αλλαγές και οι εκπαιδευτές στα επερχόμενα χρόνια
θα πρέπει να γίνουν καθοδηγητές, μέντορες και διαμεσολαβητές. Ο ρόλος τους
είναι να στηρίξουν, να βοηθήσουν και να φροντίσουν τους εκπαιδευόμενους
όπως επίσης να φροντίσουν και τη δική τους μάθηση.
• Η Εκπαίδευση των Ενηλίκων είναι μια εργασία με υψηλά standards.
• Ένας πανεπιστημιακός δάσκαλος ξέρει τι θα διδάξει. Σε αντίθεση με τον
Εκπαιδευτή όπου αυτό συχνά καθορίζεται από τους εκπαιδευόμενους με τις
ερωτήσεις τους.
• Τα περισσότερα μαθήματά μας θα έχουν και από ένα τουλάχιστον σφάλμα.
Το έργο του εκπαιδευτή χρειάζεται να το μάθει κανείς, και αυτό απαιτεί χρόνο…