Πρόσφατα Τεύχη

Δείτε με μία ματιά τα πιο πρόσφατα τεύχη από το Ασφαλιστικό Marketing

Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Σεπτεμβρίου  2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουλίου - Αυγούστου 2016Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουνίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαΐου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Απριλίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαρτίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Φεβρουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιανουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Δεκεμβρίου 2015 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016

Newsletter

Κάντε εγγραφή στο Newsletter του Ασφαλιστικού Μάρκετινγκ για να λαμβάνετε sneak peaks από τα νέα μας τεύχη αλλά και να μαθαίνετε πρώτοι  για τις προνομιακές μας εκπτώσεις.

four × two =

1 × four =

Όλα είναι σχετικά…

Ασφαλιστικές Εταιρείες, Πρόσκτηση Εργασιών, Πράξεις, Solvency & ΕΠΥ. Όλα είναι σχετι­κά στην Ασφαλιστική Αγορά.

Ήμουν 18 χρόνων όταν ο φιλόλογος που μας προετοίμαζε για τις εισαγωγικές στο πανεπιστήμιο (δεν υπήρχαν πανελλαδικές τότε, ούτε πρώτα οι βαθμοί και μετά δηλώσεις σχολών και τμημάτων) χρησιμοποίησε μια μέρα δυο εκφράσεις, που δεν τις ξέχασα ποτέ από τότε. Η πρώτη φράση ήταν ότι «Όλα είναι σχετικά. Ακόμα και ένα χαλασμένο ρολόι, δυο φορές το εικοσιτετράωρο δείχνει τη σωστή ώρα». Η δεύτερη, ότι «Τα πλαστικά λουλού­δια αποτελούν διαστροφή του ανθρώπινου νου».

Τι σχέση έχουν μεταξύ τους αλλά και με την ασφαλιστική μας αγορά; Μπορεί καμία, μπορεί και μεγάλη, μετα­φορικά βεβαίως. Έχουν σίγουρα όμως με τη γενικότερη συμπεριφορά μας και την αντιμετώπιση των πραγμά­των.

Η αγορά μας δεν βρίσκεται στις καλύτερες μέρες της. Και δεν διαφαίνεται και η Άνοιξη, αν και συνεχώς… εξαγγέλλεται. Και ποια Άνοιξη; Είναι μία η Άνοιξη για όλους; Είναι κοινά τα προσδοκώμενα για όλες τις εται­ρείες, για όλους τους διαμεσολαβητές; Έχουν κοινούς στόχους ή έστω προς την ίδια κατεύθυνση; Ή οι κοινές εξαγγελίες γίνονται τη στιγμή που το χαλασμένο ρολόι δείχνει τη σωστή (κοινή για όλους) ώρα και έτσι όλα φαίνονται σωστά;

Υποτίθεται ότι για τη ρύθμιση του ρολο­γιού αρμόδια υπεύθυνη (και υπόλογη, σε ποιον όμως;) είναι η Εποπτική Αρχή. Μια Εποπτική Αρχή που προέρχεται από έναν τομέα, τον τραπεζικό, που εμπλέκεται όμως και στην καθημερινή λειτουργία της ασφαλιστικής αγοράς, υπό διάφορες ιδιότητες. Είτε ως ιδιο­κτήτης ασφαλιστικών εταιρειών, είτε ως ιδιοκτήτης διαμεσολαβητικών εταιρειών, είτε απευθείας ως Διαμε­σολαβητής.

* Αν επιτρέπονται ή όχι τα δώρα, οι εκπτώσεις και οι κάθε είδους παροχές με σκοπό την προσέλκυση ή τη συγκράτηση πελατών είναι σχετικό…*

Στην πρόσφατη άκρως επιτυχημένη ημερίδα του ΕΙΑΣ για το Solvency II ακούστηκαν απόψεις από επικεφαλής ασφαλιστικών εταιρειών που πραγματικά εντυπωσίασαν, σχετικά με την αδυναμία τήρησης από μια μεσαία ελληνική ασφαλιστική εταιρεία όλων των ενημερωτικών-γραφειοκρατικών διαδικασιών που προβλέπονται, ανεξάρτητα και πέρα από τις κεφαλαιακές απαιτήσεις. Εκτός αν το κόστος ανάπτυξης των εφαρμογών, τή­ρησης των διαδικασιών, παρακολούθησης των εξελίξεων και συνεχούς προσαρμογής σε ασφαλιστικούς και εξω-ασφαλιστικούς δείκτες, μετακυλύεται προς τον καταναλωτή, καθιστώντας μη ανταγωνιστικά τα προϊό­ντα των εταιρειών αυτών. Κατά τα άλλα, όλες οι εταιρείες, μικρές, μεγάλες, ελληνικές, αλλοδαπές κ.λπ. έχουν επανειλημμένα ανακοινώσει ότι είναι έτοιμες για το Solvency II, δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα προσαρμο­γής και ατενίζουν με αισιοδοξία το μέλλον και τη θέση τους στην αυριανή ελληνική ασφαλιστική αγορά. Όπως αποδεικνύεται, σχετικό είναι…

Στην αναφορά μάλιστα και στην επίκληση για «αναλογικότητα» εφαρμογής των προβλέψεων και των υποχρεώσεων που δημιουργούνται, η τεχνοκρατική και απόλυτη θέση του Επόπτη, ο οποίος θα κληθεί να εποπτεύσει και να ελέγξει την τήρηση του νέου αυτού πλαισίου, ήταν ότι δεν προβλέπεται η «αναλογικότητα», ότι το εύρος των διαδικασιών εξαρτάται όχι από το μέγεθος μιας εταιρείας αλλά από την πολυπλοκότητα των προϊ­όντων της και των κινδύνων που αναλαμβάνει και ότι τελικά δεν είναι τόσο τρομερά τα πράγματα. Καθησυχα­στική η απάντηση, τα πράγματα είναι σχετικά δηλαδή…

* Στην εποχή της πληροφορίας, επίσημα στοιχεία από θεσμικό φορέα δεν δημοσιοποιούνται*

Πριν από ενάμιση περίπου χρόνο, όταν υπεγράφησαν οι πράξεις 30 και 31 από τον Επόπτη, υπήρξε αντίστοιχη αναταραχή στους κόλπους της διαμεσολάβησης και σοβαρές ενστάσεις περί υποχρεώσεων (όχι όλων, αλλά αρκετών) που δεν ήταν δυνατόν να υλοποιηθούν από το σύνολο της διαμεσολάβησης, ανεξαρτήτως ιδιότητας, μορφής και μεγέθους και πολύ περισσότερο από το μεγάλο όγκο των μικρομεσαίων ανεξάρτητων διαμεσολα­βητών. Η θέση του Επόπτη ήταν η ίδια. Δεν προβλέπεται αναλογικότητα, πρέπει να τηρηθούν απαρέγκλιτα, αποτελούν τη σωστή διαδρομή εξυγίανσης της αγοράς. Αποτέλεσμα μετά από 15 μήνες ισχύος των πράξεων; Αν εξαιρέσουμε τα όσα έχουν σχέση με την προείσπραξη και γενικώς με τα οικονομικά (που ουσιαστικά ισχύ­ουν σήμερα λόγω αλλαγής του νόμου περί υποχρεωτικής ασφάλισης της αστικής ευθύνης των οχημάτων και τα οποία θα μπορούσαν να είχαν εφαρμοσθεί πολύ νωρίτερα και ανεξάρτητα από τις πράξεις αυτές), μεγάλο τμήμα των υποχρεώσεων της πράξης 31 δεν εφαρμόζεται και δεν τηρείται από τη διαμεσολάβηση. Αν όμως ρωτήσεις όλες τις διαμεσολαβητικές εταιρείες, σου απαντούν αμέσως και απόλυτα ότι εφαρμόζουν πλήρως την πράξη 31, πληρώνουν αμέσως, συμπληρώνουν έντυπα αναγκών. Όταν τους ρωτήσεις πιο εξειδικευμένα θέματα, τότε η απάντηση των περισσοτέρων είναι ότι αυτό δεν το τηρούμε γιατί δεν είναι δυνατόν, διότι… κ.λπ. και αν έρθει ο έλεγχος θα εξηγήσουμε ότι… κ.λπ. Για τους μεμονωμένους διαμεσολαβητές, ούτε λόγος να γίνεται. Δεν τηρούνται τα περισσότερα. Άρα το ότι εφαρμόστηκαν οι πράξεις 30 και 31, σχετικό είναι… Ισχύουν όμως.

Ένα μείζον θέμα για την αγορά είναι οι εκπτώσεις, τα δώρα, οι παροχές, τα ευεργετήματα και τα ωφελήματα (όπως ακριβώς τα αναφέρουν οι πράξεις 30 και 31). Είτε από τις ίδιες τις εταιρείες όταν αναπτύσσουν direct πωλήσεις είτε από κάποιους (ευτυχώς όχι πολλούς) διαμεσολαβητές. Η παροχή όλων αυτών των εκπτώσεων και των δώρων είναι τόσο συνεχής, δημόσια και οφθαλμοφανής η καταστρατήγηση των όσων προβλέπονται στις πράξεις, που η Εποπτική Αρχή θα έπρεπε ή να επεμβαίνει αμέσως και να ανακοινώνει τις ενέργειές της αυτές, τα πρόστιμα και τις αιτίες των προστίμων ή να βγάλει μια επίσημη ανακοίνωση ότι οι παροχές αυτές δεν αποτελούν παραβίαση των όσων προβλέπονται στις πράξεις. Σήμερα, στην αγορά υπάρχει άμεσα ή έμμε­σα, αθέλητα ή ηθελημένα, αθέμιτος ανταγωνισμός. Θα πρέπει δηλαδή να ρισκάρει κάποιος διαμεσολαβητής να παράσχει εκπτώσεις ή δώρα και αν τιμωρηθεί να επικαλείται γιατί ο άλλος εξακολουθεί ένα χρόνο τώρα να παρέχει δώρα, ενώ αν δεν τιμωρηθεί, όλα καλά; Τελικά, αν επιτρέπονται ή όχι τα δώρα, οι εκπτώσεις και οι κάθε είδους παροχές με σκοπό την προσέλκυση ή την συγκράτηση πελατών είναι σχετικό…

Βασικός πυλώνας του Solvency II αλλά και των μέχρι σήμερα διακηρύξεων της εποπτικής αρχής είναι η προ­στασία του καταναλωτή μέσω της δημοσιοποίησης οικονομικών και διοικητικών στοιχείων των εταιρειών, έτσι ώστε να ενημερώνεται ο καταναλωτής, να διαμορφώνει άποψη, να συγκρίνει, να αποφασίζει. Ο κάθε καταναλωτής θα έπρεπε να μπορεί να γνωρίζει σε ποια ακριβώς εταιρεία ασφαλίζεται, το μέγεθός της, τα αποτελέσματά της, το εύρος του δικτύου της, την εξειδίκευσή της ανά κλάδο και την συνολική της εικόνα. Αντίστοιχη ενημέρωση θα έπρεπε να μπορούσε να έχει και ο κάθε διαμεσολαβητής, έτσι ώστε να γνωρίζει με ποια ακριβώς εταιρεία συνεργάζεται. Δυστυχώς, ο κάθε ενδιαφερόμενος θα πρέπει να ενημερωθεί χωριστά από τις ιστοσελίδες της κάθε εταιρείας ή από τα όσα ο διαμεσολαβητής του μεταφέρει, χωρίς να μπορεί να δει επίσημα συγκριτικά παραγωγικά και οικονομικά στοιχεία. Στην εποχή της πληροφορίας, επίσημα στοιχεία από θεσμικό φορέα δεν δημοσιοποιούνται! Σχε­τική λοιπόν και η πληροφόρηση που παρέχεται στον καταναλωτή…

Η κάθε εθνική ασφαλιστική αγορά, στο πλαίσιο τουλάχιστον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει την δική της δομή πρόσκτησης εργασιών, η οποία εν­σωματώνει την ιστορικότητά της, την κουλτούρα

της κοινωνίας, την προσαρμογή της (ή όχι) στις ευρωπαϊκές οδηγίες, την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων της κ.λπ. Από τη στιγμή όμως που υιοθετεί τις ευρωπαϊκές οδηγίες, όπως για παράδειγμα η Ελλάδα με το ΠΔ 190/2006 και αφού από τότε προσαρμόζει όλη τη νομοθεσία της σε αυτές τις οδηγίες, θα έπρεπε να προσαρμο­σθούν και να αντιστοιχισθούν και τα κανάλια πρόσκτησης εργασιών σε ευρωπαϊκά πρότυπα. Για παράδειγμα, ποιος είναι ο Μεσίτης Ασφαλίσεων, ποιος είναι ο Πράκτορας, ποιος είναι ο συνδεδεμένος διαμεσολαβητής. Όχι από πλευράς νομοθετικής περιγραφής που φυσικά και υπάρχουν, αλλά από πλευράς δραστηριοποίησης στην αγορά και αποτύπωσης των εργασιών τους. Δυστυχώς, οι πράξεις εκδίδονται, οι αλλαγές επέρχονται, αλλά τα δίκτυα πρόσκτησης εργασιών παραμένουν σε μία «άναρχη» κατάσταση από την οποία δεν μπορούν να εξαχθούν, ούτε παραγωγικοί δείκτες, ούτε οικονομικοί δείκτες, ούτε βέβαια μπορούν να ενοποιηθούν στοιχεία ώστε να είναι συγκρίσιμα με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Έχουμε δηλαδή αποσαφηνισμένες νο­μοθετικά τις κατηγορίες της διαμεσολάβησης, αλλά η δομή στην ελληνική ασφαλιστική αγορά είναι σχετική…

Οι Εταιρείες Ελεύθερης Παροχής Υπηρεσιών δραστηριοποιούνται νόμιμα με βάση το ευρωπαϊκό δίκαιο εφό­σον, μετά την προβλεπόμενη διαδικασία, αναρτηθούν στην ιστοσελίδα της Εποπτικής Αρχής. Πόσα όμως γνω­ρίζει ο Έλληνας καταναλωτής γι’ αυτές; Γνωρίζει ποια είναι τα δικαιώματά του σε ομαλή ή μη ομαλή κατάσταση; Έχει τις ίδιες υποχρεώσεις αν ασφαλι­στεί σε μια εταιρεία εγκατεστημένη στην Ελλάδα και σε μία εταιρεία που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα υπό καθεστώς Ε.Π.Υ.; Πόσο ενήμεροι είναι οι διαμεσολαβητές και όσοι από αυτούς είναι ενή­μεροι, από ποιους έχουν ενημερωθεί; Από ποιον επίσημο φορέα μπορούν να λάβουν κάποια στοιχεία, εκτός από την τυποποιημένη απάντηση «ναι, δραστηρι­οποιείται νόμιμα η εταιρεία αυτή» ή «όχι, δεν είναι στα αρχεία μας, συνεπώς δεν δραστηριοποιείται νόμιμα η εταιρεία αυτή»; Γιατί φοβούνται πολλοί διαμεσολαβητές να συνάψουν συμβάσεις συνεργασίας με εταιρείες Ε.Π.Υ. και είναι άραγε δικαιολογημένος ο φόβος τους; Έχουμε δηλαδή μια ολόκληρη κατηγορία εταιρειών που σύμφωνα με πληροφορίες (γιατί δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία) έχουν εκατοντάδες χιλιάδες πελάτες στην ελληνική αγορά, για την οποία, Καταναλωτές και Διαμεσολαβητές, λίγα πράγματα γνωρίζουν. Ταυτόχρονα, οι εταιρείες αυτές δεν είναι μέλη της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιριών, ενώ κατακτούν την τελευταία πενταετία συνεχώς αυξανόμενο μερίδιο αγοράς, κυρίως στον κλάδο αυτοκινήτων. Οι παραγωγές τους δεν προσμετρού­νται στα συγκεντρωτικά στοιχεία της αγοράς και συνεπώς, η μείωση της συνολικής παραγωγής της αγοράς κατά 0,6% το 2014 (όπως και των προηγούμενων ετών) και μάλιστα κατά 13,1% στην αστική ευθύνη οχημάτων είναι και αυτή σχετική…

Τελικά η αγορά μας, ενώ είναι ένας ανθισμένος κήπος, όσοι βλέπουν από μακριά την εικόνα βλέπουν ένα άθροισμα πολύχρωμων πλαστικών φυτών και λουλουδιών; Τόσο ψεύτικη εικόνα έχει προς τα έξω; Όχι βέβαια, το αντίθετο μάλιστα. Είναι ζωντανή, με πραγματικά χρώματα και αρώματα και πολύ ελπιδοφόρα. Θέλει όμως λίγη δουλειά ακόμα. Λίγο σκάψιμο, πολύ ξεχορτάριασμα και δημιουργία επισκέψιμων διαδρόμων πρόσβασης σε όλα τα μέρη της. Θέλει και χώρους για σπορά και νέα αποκτήματα, είτε εταιρείες, είτε διαμεσολαβητές. Και βέβαια, θέλει και πολύ εξωστρέφεια, όπως κι αν την ορίσουμε, για να την επισκέπτονται οι απλοί καθημερινοί πολίτες, αυτοί που νιώθουν την αγωνία του αύριο και την ανάγκη της ασφάλισης. Να την επισκέπτονται στην αρχή ως περιπατητές, στη συνέχεια ως ενδιαφερόμενοι και τέλος ως πελάτες. Μην τους θέλουμε κατευθείαν πελάτες, ας νιώσουν όμορφα στον κήπο της ασφαλιστικής μας αγοράς και είναι σίγουρο ότι θα ξαναέρθουν, θα μείνουν και τελικά θα αγοράσουν. Δεν έχει σημασία ούτε από ποια εταιρεία ούτε από ποιον διαμεσολαβητή. Θα αγοράσουν.