Πρόσφατα Τεύχη

Δείτε με μία ματιά τα πιο πρόσφατα τεύχη από το Ασφαλιστικό Marketing

Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Σεπτεμβρίου  2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουλίου - Αυγούστου 2016Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουνίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαΐου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Απριλίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαρτίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Φεβρουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιανουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Δεκεμβρίου 2015 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016

Newsletter

Κάντε εγγραφή στο Newsletter του Ασφαλιστικού Μάρκετινγκ για να λαμβάνετε sneak peaks από τα νέα μας τεύχη αλλά και να μαθαίνετε πρώτοι  για τις προνομιακές μας εκπτώσεις.

nineteen + 17 =

14 + seventeen =

Πώς να ετοιμάσετε μια πετυχημένη παρουσίαση

Πρακτικές συμβουλές για να κερδίσετε το κοινό σας κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε ομιλίας.

Σύμφωνα με διάφορες μελέτες, μπορούμε να ανακαλέσουμε αποτελεσματικά:

 

 

› το 20% όσων ακούμε

› 30% όσων βλέπουμε

› 50% όσων ακούμε και βλέπουμε

› 70% όσων κάνουμε

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: για να είναι πράγματι αποτελεσματική μία εκδήλωση, πρέπει να δίνει την ευκαιρία στο ακροατήριο να βλέπει, να ακούει και να συναλλάσσεται με τον παρουσιαστή και το υλικό παρουσίασης.

Πρακτικά μία παρουσίαση πρέπει:

› να τους λέει όλα όσα χρειάζεται να μάθουν

› να τους δείχνει όσα είναι απαραίτητα για να διευκρινίσετε, να υποστηρίξετε και να εμπλουτίσετε το προφορικό σας μήνυμα

› να δημιουργεί ευκαιρίες για συνδιαλλαγή και αυτό σημαίνει κάτι περισσότερο από απλώς  επαρκή χρόνο για ερωτήσεις.

Μερικοί άνθρωποι διαπιστώνουν ότι μπορούν να αναπτύξουν και τα τρία στοιχεία μίας παρουσίασης ταυτόχρονα, ενώ άλλοι βρίσκουν πιο εύκολο να γράψουν το κείμενο, στη συνέχεια να προγραμματίσουν τα οπτικά στοιχεία και έπειτα να σχεδιάσουν τα σημεία συνδιαλλαγής. Πειραματιστείτε και ανακαλύψτε ποια μέθοδος είναι πιο κατάλληλη για εσάς. Δεν έχει σημασία ποια προσέγγιση θα ακολουθήσετε, αρκεί να έχετε τελικά ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα.

Το μυστικό της επιτυχίας

Για κάθε χίλιες παρουσιάσεις, οι οποίες διαρκούν υπερβολικά πολλή ώρα, μόνο μία ή δύο θα είναι πάρα πολύ σύντομες. Ελάχιστες παρουσιάσεις είναι στην κυριολεξία υπερβολικά σύντομες (σε ό,τι αφορά τον ωρολογιακό χρόνο), που μας οδηγεί στο επόμενο μυστικό μιας πραγματικά επιτυχημένης παρουσίασης. Συντομία και, απλότητα.

› Σε 20 λεπτά (μαζί με την εισαγωγή και τα συμπεράσματα) έχει χρόνο μόνο για δύο βασικά σημεία.

› Σε 30 λεπτά μπορείτε να αναπτύξετε τρία βασικά σημεία.

› Σε 40-45 λεπτά ίσως μπορέσετε να καλύψετε τέσσερα βασικά σημεία, αλλά προτιμήστε τρία σημεία και περισσότερο χρόνο για ερωτήσεις.

Ο Μάικ Γουέδερλι, ένας από τους παραγωγούς του τηλεοπτικού προγράμματος του BBC «Επιχειρηματικά ζητήματα», έχει πει: «όταν κάνω ένα πρόγραμμα, συνήθως βασίζομαι στην προϋπόθεση ότι μπορώ να αναπτύξω τρία σημεία στο πρόγραμμα». Το γεγονός ότι ένα επαγγελματικό τηλεοπτικό συνεργείο, με όλο τον προηγμένο τεχνολογικό εξοπλισμό και χρόνια εμπειρίας, δεν μπορεί να αναπτύξει πάνω από τρία σημεία σε μισή ώρα, είναι ασφαλώς ένα μάθημα για όποιον σχεδιάζει μία παρουσίαση, όσο προηγμένα μέσα και εάν διαθέτει.

Κάτι να σκεφτείτε

Οι περισσότεροι ενήλικες έχουν μία διάρκεια συγκέντρωσης γύρω στα 25 με 40 λεπτά και μπορούν να επεξεργαστούν πέντε έως εννέα τμήματα πληροφόρησης σε συγκεκριμένο χρόνο. Μία παρουσίαση, η οποία περιέχει υπερβολικά πολλές πληροφορίες, μπορεί να είναι υπερβολικά παρατεταμένη ακόμη και να διαρκέσει μόνο 15-20 λεπτά. Εάν μιλήσετε για πολύ παραπάνω από 45 λεπτά, δεν έχει σημασία πόσα σημεία αναφέρετε- οι περισσότεροι παρευρισκόμενοι θα ξεχάσουν σχεδόν τα πάντα μέσα στις επόμενες ώρες μετά την ομιλία! Πρέπει να βρείτε το σωστό μέγεθος περιεχομένου, σε ένα λογικό χρονικό διάστημα, το οποίο θα δώσετε με έναν αποδεκτό ρυθμό.

Όλα είναι θέμα χρόνου

Ο κόσμος έρχεται σε μία παρουσίαση για να μάθει πληροφορίες, οι οποίες θα του χρησιμεύσουν με κάποιον τρόπο. Έρχονται για να μάθουν και χρειάζονται χρόνο για να αφομοιώσουν τις νέες πληροφορίες. Χωρίς αυτόν το χρόνο οι πληροφορίες δεν θα ξεπεράσουν την ονομαζόμενη μνήμη μικρής διάρκειας, με αποτέλεσμα να χαθούν μέσα σε λίγο. Η κατώτερη γραμμή στο σχεδιάγραμμα δείχνει με ποιον τρόπο η αυξανόμενη απώλεια συγκέντρωσης στη διάρκεια του μέσου μίας παρουσίασης συνδέεται άμεσα με τη διάρκεια της παρουσίασης. Μόνο το εισαγωγικό (πρωταρχικό) και το τελευταίο (πιο πρόσφατο) τμήμα συγκρατούνται σε ένα βαθμό και η επανάκτηση της προσοχής προς το τέλος μίας παρουσίασης γίνεται ολοένα μικρότερη, όσο περισσότερο διαρκεί η εκδήλωση. Η επάνω κυματιστή γραμμή δείχνει την αποτελεσματικότητα του ίδιου υλικού σωστά δομημένου όταν η εκδήλωση παραμένει σε ένα ανώτατο επίπεδο διάρκειας, όχι παραπάνω από 40 λεπτά. Στην πραγματικότητα αποτελείται από αρκετές «μίνι παρουσιάσεις», καθεμία με τη δική της εισαγωγή και κορύφωση. Οι «κορυφώσεις» (i, ii, iii, και iv) είναι ενσωματωμένα σημεία έντασης στα 10,20,30 και 40 λεπτά, τα οποία επαναφέρουν ενεργητικά την προσοχή του ακροατηρίου, καθιστώντας ευκολότερη τη διατήρηση της προσοχής ανάμεσα στα σημεία κορύφωσης.

Χαιρετισμός ή πνιγμός;

Παρεμπιπτόντως, όταν χρησιμοποιήσετε αυτή την προσέγγιση της «μίνι-παρουσίασης», είναι σημαντικό να ενημερώσετε το ακροατήριο σχετικά με αυτό που συμβαίνει, αντί να περιμένετε να καταλάβουν τα πάντα μόνοι τους. Σε τελική ανάλυση, εάν μοιράζετε την παρουσίασή σας σε ξεχωριστά τμήματα αλλά δεν έχετε τα ανάλογα «σινιάλα» στη διάρκεια της πορείας, τότε κάποιος στο ακροατήριο, ο οποίος αφαιρείται για ένα λεπτό σε λάθος στιγμή, μπορεί να επαναφέρει την προσοχή του σε εκείνο που λέγατε να διαπιστώσει ότι δεν σχετίζεται άμεσα με εκείνο που λέγατε πριν από λίγο και να μπερδευτεί εντελώς ακριβώς τη στιγμή, που χρειάζεται να καταλάβει ακριβώς εκείνο που λέτε. Η λύση είναι να προσεγγίσετε καθεμία από αυτές τις μίνι-παρουσιάσεις ως να ήταν μία καθαυτή παρουσίαση με μία σύντομη εισαγωγή, μία κατανοητή εσωτερική δομή και ένα συνοπτικό επίλογο. Με αυτό τον τρόπο η εισαγωγή της παρουσίασης ως σύνολο πρέπει να κάνει μία προεπισκόπηση ολόκληρης της παρουσίασης («πείτε τους τι πρόκειται να τους πείτε»), ενώ οι ακόλουθες εισαγωγές πρέπει να συνδέουν το νέο τμήμα μόνο με το προηγούμενο τμήμα. Με τον ίδιο τρόπο, η τελική περίληψη πρέπει να ενώνει όλα τα στοιχεία ολόκληρης της παρουσίασης, αλλά οι ενδιάμεσες περιλήψεις πρέπει να αναφέρονται μόνο με το υλικό του τμήματος που μόλις ολοκληρώσατε. Πρακτικά η περίληψη και η εισαγωγή ανάμεσα στα τμήματα είναι πιο αποτελεσματικές, όταν η περίληψη διεισδύει στην εισαγωγή κάπως, όπως παρακάτω: Αυτοί λοιπόν είναι οι πέντε λόγοι για τους οποίους πιστεύω ότι πρέπει να ενεργήσουμε (αναφέρετε σύντομα τους πέντε λόγους). Το έχετε καταλάβει όλοι αυτό; [η ερώτηση φυσικά είναι προαιρετική, δίνοντάς σας την ευκαιρία να ξεκαθαρίσετε οποιαδήποτε παρεξήγηση προτού να συνεχίσετε]. Τώρα, έχοντας κατά νου αυτούς τους λόγους, θα ήθελα να κοιτάξουμε τις τρεις πορείες δράσης που έχουμε στη διάθεσή μας… Εάν χρησιμοποιείτε προβολέα ή flipchart, μπορεί να θέλετε να έχετε μία διαφάνεια με τα περιληπτικά σημεία για κάθε τμήμα ή να τα έχετε σημειώσει από πριν στο flipchart.

Μπροστά σε ένα λευκό φύλλο χαρτιού

Ένα λευκό φύλλο χαρτί, το οποίο πρέπει να γεμίσει, είναι ένα από τα δυσκολότερα αντικείμενα για τον άνθρωπο, για αυτό: Μην ξεκινήσετε με ένα λευκό φύλλο χαρτιού. Ναι, μιλάω σοβαρά. Έχω ακολουθήσει τη διαδικασία για πολλά χρόνια, είναι πολύ αποτελεσματική και μπορεί να την μάθει κάποιος μέσα σε λίγα λεπτά!

Η δεξαμενή σκέψης του ενός

Το μόνο που χρειάζεστε για αυτή την τεχνική είναι ένα απλό φύλλο χαρτί (το Α4 είναι καλό, ακόμη καλύτερο το A3) και αρκετά χρωματιστά μολύβια ή στυλό. Απλώστε το φύλλο οριζόντια και σχεδιάστε ένα ορθογώνιο στο κέντρο του φύλλου με μία γραμμή σε κάθε γωνία, (είναι ακόμη πιο αποτελεσματικό εάν σχεδιάσετε το κεντρικό κουτί και τις τέσσερις γραμμές που ξεκινούν από τις γωνίες σε διαφορετικά χρώματα). Όσοι προγραμματίζουν τις παρουσιάσεις τους γράφοντας έναν κατάλογο με όσα σχεδιάζουν να πουν, συχνά καταλήγουν με τίποτα άλλο εκτός από μία σειρά με λογοκριμένες ιδέες – χωρίς λογική σειρά. Εάν προσπαθήσουμε να επιβάλλουμε κάποια τάξη στον κατάλογο, σχεδιάζοντας συνδετικές γραμμές, για παράδειγμα, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ακόμη πιο συγκεχυμένο. Η διατύπωση του καταλόγου (επάνω αριστερά) είναι προφανώς πολύ αδύναμη, εάν θέλουμε να δείξουμε τις σχέσεις ανάμεσα στα σημεία. Το αραχνοειδές σχεδιάγραμμα (επάνω δεξιά) από την άλλη πλευρά δείχνει ολοφάνερα τα ξεχωριστά σημεία και τη γενική δομή. Ό,τι απλώς υπονοείται στο συνδεδεμένο κατάλογο γίνεται απόλυτα φανερό στο αραχνοειδές σχεδιάγραμμα. Παρεμπιπτόντως, σε ό,τι αφορά στο σχεδιασμό ενός αραχνοειδούς σχεδιαγράμματος, συνιστώνται οι ακόλουθες κατευθυντήριες:

› Η «λέξη κλειδί» στο κεντρικό κουτί πρέπει να αποτελείται από μία σύντμηση μίας ή δύο λέξεων του αρχικού σας στόχου.

› Χρησιμοποιήστε μόνο μία ή δύο λέξεις σε κάθε «μέλος», ακόμη και μία ολόκληρη φράση εάν είναι απαραίτητο – ποτέ όμως μία ολόκληρη πρόταση.

› Χρησιμοποιήστε όλη την γκάμα χρωμάτων που έχετε στη διάθεσή σας.

› Εάν διαφορετικά τμήματα του αραχνοειδούς σχεδιαγράμματος φαίνεται να συνδέονται, υποδείξτε αυτό το γεγονός με ένα συνδετικό βέλος αντί να επαναλάβετε μία ολόκληρη σειρά από «μέλη».

Από τη στιγμή που ολοκληρώσετε το αραχνοειδές σχεδιάγραμμά σας ίσως χρειαστεί να κάνετε κάποιες περικοπές για να το επαναφέρετε στα τρία βασικά σημεία. Θα σας βοηθήσει να επανέλθετε στη δήλωση των στόχων και να ξεκινήσετε, κόβοντας εκείνα τα τμήματα του σχεδιαγράμματος τα οποία δεν συνδέονται άμεσα με τον αρχικό σας στόχο. Δημιουργήστε τη δομή Αφού συγκεντρώσετε τις ιδέες σας, το επόμενο βήμα είναι να τους δώσετε μία δομή, ώστε το ακροατήριο να έχει μία ξεκάθαρη κατανόηση των σημείων που διατυπώνετε, καθώς συνεχίζετε. Πολύ συχνά οι πρωτάρηδες παρουσιαστές παίρνουν τη σειρά με την οποία είχαν τις ιδέες τους και τη χρησιμοποιούν ως δομή για την παρουσίαση καθαυτή. Μερικές φορές, εάν είναι τυχεροί, είναι αποτελεσματικό. Τις περισσότερες φορές όμως δεν είναι και η παρουσίαση είναι διάσπαρτη από φράσεις όπως «το οποίο θα εξηγήσω παρακάτω», και «θα ήθελα να προσθέσω κάποια σχόλια σε κάτι που είπα νωρίτερα σχετικά με…». Ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος για να δημιουργήσετε μία δομή της παρουσίασής σας είναι να πάρετε τα βασικά σημεία που σχεδιάσατε στο αραχνοειδές σχεδιάγραμμα και να γράψετε το καθένα σε ένα ξεχωριστό χαρτόνι ή post-it. Στη συνέχεια ανακατέψτε τα επιμέρους τμήματα έως να έχετε κάτι, το οποίο να μοιάζει με συνειρμική ακολουθία. Στη συνέχεια δοκιμάστε να διαβάσετε δυνατά τα τμήματα, εάν μπορείτε με ένα μαγνητόφωνο, έχοντας υπόψη τα παρακάτω:

› Έκανα μία επαρκή εισαγωγή στο ζήτημα με τέτοιον τρόπο ώστε να καταλάβουν όλοι τι αφορά η παρουσίαση και τι πρέπει να περιμένουν να αποκομίσουν από αυτήν;

› Η παρουσίαση ακολουθεί μία ξεκάθαρη σειρά από την αρχή ως το τέλος; Ειδικότερα, είμαι σίγουρος ότι έχω εισάγει κάθε υπο-ενότητα, προτού να αρχίσω να μιλάω για αυτήν; Η φράση «το Β θα εξαρτηθεί από το Α, που περιέγραψα νωρίτερα…» είναι καλύτερη από «φυσικά, το Β θα εξαρτηθεί από το Α, και θα σας πω περισσότερα για το Α σε λίγο…».

› Μοιράσατε τις πληροφορίες σε «εύπεπτα» μέρη, σε μέγεθος που ταιριάζει με το υπάρχον επίπεδο γνώσης του ακροατηρίου;

› Τα σχόλια του επιλόγου όντως ολοκληρώνουν την παρουσίαση και δείχνουν πώς συνδέονται όλα;

Επαναλάβετε αυτήν τη διαδικασία, εάν είναι απαραίτητο, ώσπου να νιώσετε ικανοποιημένοι ότι η παρουσίασή σας εκπληρώνει όλες αυτές τις προϋποθέσεις.

Όλη η αλήθεια, η οποία μπορεί να παρουσιαστεί

Οι άνθρωποι έχουν την τάση να ανταποκρίνονται καλύτερα σε αισιόδοξες παρουσιάσεις, οπότε συγκεντρωθείτε στα θετικά στοιχεία αυτών που θέλετε να πείτε και τις αρνητικές πλευρές της αντίθετης ενημέρωσης. Δεν είναι κακό να παρουσιάσετε τα επιχειρήματά σας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, εφόσον δεν χρησιμοποιήσετε ψέματα ή παραποίηση. Από εκεί και πέρα, πρέπει να λάβετε υπόψη σας και το φυσικό κυνισμό των ανθρώπων. Εάν θέλετε να περιγράψετε μία υπερβολικά αισιόδοξη εικόνα και να αποφύγετε οποιεσδήποτε αντίθετες αποδείξεις, το ακροατήριο ίσως να σας αντιμετωπίσει με καχυποψία. Μπορείτε μάλιστα να ενισχύσετε την επιχειρηματολογία σας, περιλαμβάνοντας μία ή δύο πιθανές αντιρρήσεις – τις οποίες στη συνέχεια θα καταρρίψετε – αντί να προσποιηθείτε ότι δεν υπάρχουν αντιρρήσεις. Σκεφτείτε προνοητικά – οργανωθείτε προνοητικά Από τη στιγμή που νομίζετε ότι το βασικό σας σενάριο είναι ολοκληρωμένο, ξαναδιαβάστε το, έχοντας κατά νου τα παρακάτω ερωτήματα:

› Είπατε όλα όσα θέλατε/έπρεπε να πείτε;

› Μήπως είπατε πολλά;

› Αφήσατε μερικές εμφανείς προφάσεις για ερωτήσεις;

Εάν είναι απαραίτητο, τώρα μπορείτε να καθαρογράψετε το κείμενό σας για να επιλύσετε τυχόν εκκρεμή ζητήματα ή αμφιλεγόμενες δηλώσεις και να αφαιρέσετε τα «περιττά». Μπορείτε επίσης να γράψετε απαντήσεις σε ερωτήσεις που ίσως τεθούν, αλλά που δεν θέλετε να καλύψετε στην παρουσίαση.

Κείμενο, σημειώσεις ή κάρτες υπενθύμισης;

Συνήθως χρειάζομαι περισσότερο από τρεις εβδομάδες για να ετοιμάσω μία καλή αυθόρμητη ομιλία Μαρκ Τουαίην Ρώτησα κάποτε έναν ιδιαίτερα εντυπωσιακό ομιλητή πόσο χρειάστηκε για να καλλιεργήσει ένα τόσο αβίαστο, ρευστό στιλ. Ο εν λόγω κύριος με οδήγησε στη σκηνή και έδειξε την κορυφή του αναλογίου και περίπου είκοσι κάρτες υπενθύμισης. «Κανείς δεν μπορεί να κάνει μία καλή παρουσίαση χωρίς να προετοιμαστεί», μου είπε. «Και λίγοι άνθρωποι είναι αρκετά επιδέξιοι για να δουλέψουν χωρίς κάποιου είδους σημειώσεις». «Εκείνο που κερδίζεις από την εμπειρία δεν είναι η ικανότητα να γλιτώσεις τη σκληρή δουλειά, είναι η ευκολία να δείξεις ότι δεν χρειάστηκε να κάνεις σκληρή δουλειά!». Ποιο χειροπιαστό σχήμα λοιπόν ταιριάζει περισσότερο στο κείμενό σας; Προφανώς, το στιλ της παρουσίασης πρέπει να ταιριάζει με το σημερινό επίπεδο εξειδίκευσής σας. Πόσο καλή είναι η μνήμη σας κάτω από πίεση, για παράδειγμα; Μπορεί να φαίνεται πολύ επαγγελματικό εάν δείξετε ότι μιλάτε αυθόρμητα, αλλά πόσο επαγγελματικό θα φανεί εάν πείτε «την επόμενη Δευτέρα» όταν εννοούσατε «τη Δευτέρα οκτώ» ή πείτε «27%» όταν θα έπρεπε να πείτε «72%»; Μερικοί άνθρωποι μπορούν πραγματικά να κάνουν μία ομιλία χωρίς καμία προετοιμασία. Οι περισσότεροι από εμάς χρειαζόμαστε κάποια μορφή κειμένου.

Πλήρες κείμενο

Ένα πλήρες κείμενο χρειάζεται χρόνο για να προετοιμαστεί, επειδή πρέπει να είναι τέλειο ως την τελευταία λέξη. Εάν δεν έχετε κάποιο γνωστό επαγγελματία κειμενογράφο, ίσως να χρειαστεί να γράψετε αρκετά πρόχειρα έως να διαμορφώσετε ένα κείμενο, το οποίο θα σας ικανοποιεί απόλυτα. Το πλήρες κείμενο είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να τονώσετε την πεποίθησή σας. Δεν μπορείτε να ξεχάσετε τα λόγια σας, δεν υπάρχει κίνδυνος να παραλείψετε κάτι ή να δώσετε λανθασμένες πληροφορίες και μπορείτε να υπολογίσετε με ακρίβεια τη χρονική διάρκεια της παρουσίασης. Από την πλευρά των μειονεκτημάτων, είναι εξαιρετικά δύσκολο να γράψετε ένα κείμενο που θα φαίνεται φυσικό, πόσο μάλλον να διαβάσετε ένα κείμενο με τρόπο που να μοιάζει φυσικός. Πρέπει συνεχώς να διακόπτετε την οπτική επαφή για να κοιτάξετε το κείμενο και είστε δέσμιοι του αναλογίου ή όποιου άλλου σημείου έχετε τοποθετήσει τις σημειώσεις σας.

Το Μυστικό

Διατυπώστε το κείμενο σε τμήματα. Γράψτε το με τρόπο που να μπορείτε να προσθέσετε ή να αφαιρέσετε υλικό σε συγκεκριμένα τμήματα, εάν χρειαστεί. Ένα λέξη προς λέξη κείμενο είναι επίσης εντελώς δύσκαμπτο. Εάν χρειαστεί να αλλάξετε κάποιο μέρος του κειμένου την τελευταία στιγμή, θα πρέπει να σβήσετε το περιττό υλικό και να βολευτείτε με το υπόλοιπο ή να μάθετε να γράφετε πολύ γρήγορα!

Σημειώσεις

Δεν είναι ασυνήθιστο ένας ομιλητής να χρησιμοποιεί ένα αραχνοειδές σχεδιάγραμμα αντί για «σημειώσεις» σε μία παρουσίαση. Είναι πιο συνηθισμένο όμως να ετοιμάζει σημειώσεις με επικεφαλίδες, υπο-κεφάλαια και μία σύντομη περιγραφή κάθε σημείου, το οποίο θέλει να αναφέρει. Ένας πρόχειρος οδηγός δηλαδή όσων έχετε να πείτε. Όταν χρησιμοποιείτε σημειώσεις, αυτό σημαίνει ότι έχετε κάτι χειροπιαστό, γραμμένο (που τονώνει την πεποίθηση) σε μία μορφή που μπορεί εύκολα να αλλαχτεί ως την τελευταία στιγμή. Εάν σας πιέζει ο χρόνος μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το ίδιο υλικό, απλώς να αναφερθείτε σε κάθε σημείο με λιγότερες λεπτομέρειες. Οι σημειώσεις σάς επιτρέπουν επίσης να φανείτε πιο αυθόρμητος, εφόσον πράγματι θα μιλάτε «απροετοίμαστα» σε ένα βαθμό. Το βασικό μειονέκτημα των σημειώσεων είναι ότι εξαρτάται μόνο από εσάς να θυμηθείτε τι θέλατε να πείτε για μία συγκεκριμένη επικεφαλίδα ή υπο-κεφάλαιο. Θα χρειαστείτε επίσης ένα σημείο, όπου να μπορείτε να τοποθετήσετε τις σημειώσεις που θα τις βλέπετε εσείς, αλλά όχι το ακροατήριο.

Κάρτες υπενθύμισης

Επειδή οι κάρτες υπενθύμισης (για παράδειγμα κάρτες αρχειοθέτησης, περίπου 10×15 εκατοστά σε μέγεθος) είναι πολύ μικρότερες από τα φύλλα Α4, θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε λέξεις και φράσεις κλειδιά αντί για προτάσεις.

Το μυστικό

Για να αποφύγετε να ανακατευτούν οι κάρτες υπενθύμισης, αριθμήστε τες στη γωνία. Ή κάντε μία τρύπα στη γωνία της καθεμίας, ώστε να μπορείτε να τις στερεώσετε με ένα κορδόνι. Όταν χρησιμοποιείτε κάρτες υπενθύμισης, αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να πάρετε μαζί σας ένα μέρος του κειμένου, σε περίπτωση που θελήσετε να απομακρυνθείτε από το αναλόγιο. Αυτό ουσιαστικά σας επιτρέπει απεριόριστη ελευθερία κινήσεων. Το βασικό μειονέκτημα των καρτών υπενθύμισης είναι η έλλειψη γραπτών πληροφοριών. Όλες οι κάρτες μίας παρουσίασης πρέπει να χωράνε άνετα στην τσέπη ενός σακακιού ή σε μία τσάντα. Εάν δεν χωράνε, τότε η παρουσίασή σας ίσως να είναι πολύ μεγάλη ή γράφετε πολλά σε κάθε κάρτα. Ίσως θα νιώθατε πιο άνετα, χρησιμοποιώντας σημειώσεις;

Τα οπτικά μέσα ως ενισχυτές μνήμης

Εάν χρησιμοποιήσετε τα οπτικά μέσα ως ένα κείμενο σε συντομογραφία, θα εξοικονομήσετε χρόνο προετοιμασίας και θα έχετε περισσότερη ευελιξία. Εντούτοις, θα χρειαστεί να ελέγχετε κάθε οπτικό μέσο όταν το επιδεικνύετε, που ίσως να σημαίνει ότι περνάτε περισσότερο χρόνο κοιτώντας την επίδειξη από ότι το ακροατήριο. Πρέπει επίσης να αποφύγετε να κάνετε τα οπτικά βοηθήματα πιο λεπτομερή για να υποκαταστήσετε την έλλειψη κειμένου ή σημειώσεων.

Διαφάνειες με φύλλο υποστήριξης

Εάν έχετε διαφάνειες με φύλλα υποστήριξης, μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε:

› για να μεταφέρετε ένα αντίγραφο των περιεχομένων στη διαφάνεια

› για σημειώσεις σχετικά με το περιεχόμενο της διαφάνειας. Καθώς βελτιώνονται οι ικανότητές σας στην παρουσίαση, ίσως διαπιστώσετε ότι αυτή είναι μία πρακτική εναλλακτική λύση για τις παραπάνω προτάσεις.

Ό,τι σας ταιριάζει

Εν τέλει, η σωστή λύση για την προετοιμασία του κειμένου εξαρτάται από εσάς. Δοκιμάστε καθένα από τα στιλ –πλήρες κείμενο, σημειώσεις, κάρτες υπενθύμισης ή ενισχυτές μνήμης– και δείτε πιο είναι πιο αποτελεσματικό για εσάς.

Απόσπασμα από τον «Οδηγό Επιτυχίας» των Sunday Times, μια ειδική έκδοση του «Γ. Κ. Ελευθερουδάκης».

ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Βαθμολογία Αναγνωστών 0 Ψήφοι