Πρόσφατα Τεύχη

Δείτε με μία ματιά τα πιο πρόσφατα τεύχη από το Ασφαλιστικό Marketing

Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Σεπτεμβρίου  2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουλίου - Αυγούστου 2016Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουνίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαΐου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Απριλίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαρτίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Φεβρουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιανουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Δεκεμβρίου 2015 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016

Newsletter

Κάντε εγγραφή στο Newsletter του Ασφαλιστικού Μάρκετινγκ για να λαμβάνετε sneak peaks από τα νέα μας τεύχη αλλά και να μαθαίνετε πρώτοι  για τις προνομιακές μας εκπτώσεις.

[ninja-inline id=786]

Ψιτ, η ζωή είναι δύσκολη

«Ο Ήλιος ανατέλλει και πάνω από τους «Κακούς» εκτός από τους «Καλούς», και η βροχή πέφτει ομοίως πάνω από «Τίμιους» και «Άτιμους»».

Η ζωή δεν έρχεται πάντα όπως τη θέλουμε. Αν γινόταν πάντα το δικό μας, ή έστω κάποιες φορές (αρκετές), θα ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα, δίκαια και απολαυστικά. Δυστυχώς, δεν συμβαίνει το δικό μας. Στη ζωή συμβαίνει η πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα είναι μεγάλος δάσκαλος. Μας βοηθά να μάθουμε, τις περισσότερες φορές αργά και επώδυνα, τα μεγαλύτερα μαθήματα της τέχνης της ζωής. Ένα από αυτά είναι και το εξής: Ο κόσμος, η κοινωνία, δεν θα ασχοληθεί ποτέ με το να μας κάνει ευτυχισμένους. Η κοινωνία, όχι μόνο δεν θα ασχοληθεί με το να μας κάνει ευτυχισμένους, ούτε καν θα «της» περάσει απ’ το μυαλό. Αν αυτό δεν το συνειδητοποιήσουμε βαθιά στο πετσί μας, το πιθανότερο είναι να περάσουμε όλα μας τα χρόνια ευχόμενοι τα πράγματα να ήταν αλλιώς, νοιώθοντας πίκρα και αδικία, και καταριόντας τους εχθρούς μας. Σίγουρα, δεν θα αποκτήσουμε ποτέ αυτό που θέλουμε.

Αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα και πολυτιμότερα μαθήματα επιβίωσης. Αμέσως μόλις καταλάβουμε μια και καλή ότι ο κόσμος δεν θα αφοσιωθεί στο να μας κάνει ευτυχισμένους, τότε ως εκ θαύματος, θα αναλάβουμε εμείς αυτή την ευθύνη για τον εαυτό μας. Θα αναλάβουμε εμείς να μας κάνουμε ευτυχισμένους. Θα ασχοληθούμε και θα αφοσιωθούμε εμείς στο να μας κάνουμε ευτυχισμένους. Και τότε θα έχουμε κάνει το πρώτη βήμα, θα κοιτάμε προς τη σωστή κατεύθυνση. Όπως συμβολικά λένε και οι Αμερικάνοι, που τους αρέσουν τα απλά λόγια, «τα δόντια του ο καθείς τα πλένει μόνος του».

* Αυτό που γινόμαστε εξαρτάται όχι από τις καταστάσεις, αλλά από τις αποφάσεις. *

Η ζωή είναι δύσκολη

«Αυτοί που πετυχαίνουν με αυτούς που αποτυγχάνουν έχουν μια βασική διαφορά: διαφέρουν στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες της ζωής.»

Το πρόβλημα με πάρα πολλούς ανθρώπους, κάθε ηλικίας, είναι ότι αρνούνται να παραδεχτούν ότι η ζωή αποτελείται και από κάποιες ποσότητες δυσκολίας. Πολεμούν αυτό το αδιάσειστο δεδομένο αντί να προσπαθούν να προσαρμοστούν σε αυτό. Μιλούν λες και αυτές είναι μοναδικές και λες και η ζωή είναι ευκολότερη για όλους τους άλλους. Είναι ποτέ δυνατό αυτό; Είναι ποτέ δυνατό η ζωή να είναι ευκολότερη για όλους τους άλλους εκτός από εσάς;

Το παράπονο , όσο φυσιολογικό και ανθρώπινο και αν είναι, δεν διώχνει το πρόβλημα. Το κάνει χειρότερο γιατί έχει πολλαπλασιαστική επίδραση. Το παράπονο είναι απλά ένας τρόπος να ξεσπάσουμε, να εκφράσουμε την απελπισία μας, ακόμα και να φορτώσουμε το βάρος μας σε κάποιον άλλον. Εν τέλει ένας τρόπος να αρνηθούμε ότι η δυσκολία είναι εγγενή συνθήκη ζωής και άρα, να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Είναι σαν να βρέχει και αντί να τρέχουμε να βρούμε ομπρέλα ή υπόστεγο, να στεκόμαστε να βρεχόμαστε και να κλαψουρίζουμε για τον παλιόκαιρο…

Εν τω μεταξύ, συμβαίνει και το εξής παράδοξο: Ενώ η πραγματικότητα είναι αυτή που είναι, η κοινωνία μας βομβαρδίζει καθημερινά με μηνύματα που μας λένε ακριβώς το αντίθετο Πόσο εύκολο και εφικτό είναι να είμαστε μονίμως ευτυχισμένοι –όποιος δεν το καταφέρνει αλλά αντιθέτως, αντιμετωπίζει προβλήματα, είναι βαθιά αποτυχημένος. Κατ’ αρχάς, η τεχνολογία μας προσφέρει «τη ζωή του διακόπτη» (push button living).

Μπορούμε να ανοίξουμε το γκαράζ, να μαγειρέψουμε το φαγητό μας, να πλύνουμε τα πιάτα και να πληρώσουμε τους λογαριασμούς μας, όλα με το πάτημα ενός διακόπτη. Στο ίδιο μήκος κύματος, ακούμε δεκάδες φορές την ημέρα, κάθε μέρα, ότι υπάρχει ένας γρήγορος και εύκολος τρόπος να κάνουμε σχεδόν τα πάντα. Τις τρεις τελευταίες μέρες μόνο, έχω ακούσει ή έχω διαβάσει ότι μπορώ να χάσω πενήντα κιλά, να μάθω κινέζικα, να γίνω δημοσιογράφος ή να βγάλω 1000 ευρώ το μήνα, «από το σπίτι μου», σε λίγες εβδομάδες, και με ελάχιστη ή και καθόλου προσπάθεια. Όπως ο γάιδαρος πετάει.

Το θέμα είναι ότι όλες αυτές οι διαφημίσεις υπάρχουν, γιατί οι εργαζόμενοι στη διαφήμιση και το μάρκετινγκ γνωρίζουν βαθιά την ανθρώπινη συμπεριφορά. Γνωρίζουν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να παραδεχτούν ότι η ζωή είναι σκληρή, και θα συνεχίσουν να ψάχνουν για την γρήγορη και την εύκολη λύση. Ορθά διατυπώνεται ότι οι πετυχημένοι άνθρωποι δέχονται τη ζωή όπως είναι. Μέρος αυτής της κατανόησης είναι και η παραδοχή του ότι τα καλά πράγματα δεν έρχονται γρήγορα ή εύκολα. Έρχονται με ένα τίμημα. Έρχονται ως επιστέγασμα του χρόνου, της προσπάθειας, της θυσίας και του πόνου. Γιατί η ζωή είναι δύσκολη.

Κοιτάξτε γύρω σας . Τι συμβαίνει σε μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων σε αυτή τη χώρα; Τίποτα ιδιαίτερο.

* Η αρχαιότερη και παγκοσμιότερη των ερωτήσεων θα πρέπει να είναι το «γιατί εγώ;» ή, σε άλλη εκδοχή το «γιατί σε μένα;»…*

Και όχι πάντα δίκαιη

«Η αρχαιότερη και παγκοσμιότερη των ερωτήσεων θα πρέπει να είναι το «γιατί εγώ;» ή, σε άλλη εκδοχή το «γιατί σε μένα;»…»

Δυστυχώς είναι η δυσκολότερη αλήθεια που πρέπει να μάθουμε και η δυσκολότερη να αποδεχτούμε: Άσχημα πράγματα συμβαίνουν σε καλούς ανθρώπους και μάλιστα τις περισσότερες φορές, συμβαίνουν τη στιγμή που δεν το άξιζαν καθόλου. Και όχι μόνο αυτό. Καλά πράγματα συμβαίνουν σε κακούς ανθρώπους. Όπως λέγεται και στη βίβλο, «ο ήλιος ανατέλλει και πάνω από τους κακούς εκτός από τους καλούς, και η βροχή πέφτει ομοίως πάνω από τίμιους και άτιμους».

Δεν γίνεται να παρακαλάμε για μια ζωή χωρίς πόνο. Δεν μπορούμε να αποχωρίσουμε τον πόνο από την ύπαρξη. Αυτό που μπορούμε είναι να μάθουμε να τον χειριζόμαστε πιο αποτελεσματικά. Ο πόνος είναι αναπόφευκτος. Η δυστυχία, προαιρετική» (Tim Hansel, you gotta keep dancin’).

Και τα πιο επώδυνα μαθήματα της ζωής είναι επίσης τα πιο πολύτιμα. Για όσους έχουν τη διάθεση να μάθουν. Για αυτό η διάσημη προσευχή του Karl Paul Reinhold Niebuhr, Αμερικανού φιλελεύθερου θεολόγου και δημόσιου σχολιαστή, έχει γίνει διάσημη σε όλη την υφήλιο:

«Θεέ μου, δώσε μου την γαλήνη να αποδεχτώ αυτά που δεν μπορώ να αλλάξω, το κουράγιο να αλλάξω τα πράγματα που μπορώ και τη σοφία στο να καταλαβαίνω τη διαφορά».

* Η στάση μας είναι η πιο σημαντική επιλογή που θα κάνουμε ποτέ. Έρευνα στο Χάρβαρντ έδειξε ότι η στάση είναι πολύ πιο σημαντική από την ευφυΐα, τη μόρφωση, το ταλέντο ή την τύχη. Το 85% της επιτυχίας μας στη ζωή οφείλεται στη στάση μας, και το υπόλοιπο 15% στην ικανότητα. *

Το Κουράγιο

«Αυτό που γινόμαστε εξαρτάται όχι από τις καταστάσεις, αλλά από τις αποφάσεις.»

Κάποιοι από εμάς διαμορφωνόμαστε από τις εξωτερικές συνθήκες και περιστάσεις. Είμαστε «πάνω» όταν τα πράγματα είναι καλά, και «σερνόμαστε» όταν τα πράγματα είναι άσχημα. Το να σταθεί κανείς όρθιος να αντιμετωπίσει τις σκληρές πραγματικότητες της ζωής θέλει κουράγιο. Ο W. Churchill θεωρούσε το κουράγιο σημείο εκκίνησης. Το κουράγιο, έλεγε, είναι η σημαντικότερη ανθρώπινη αρετή. Γιατί είναι η αρετή που εγγυάται όλες τις υπόλοιπες. Μιλούσε για το κουράγιο της κάθε μέρας. Κανείς δεν γεννιέται μ’ αυτό, ούτε απαιτεί κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, το κουράγιο είναι απόφαση.

Υπάρχει ένα παλιό αξίωμα που λέει ότι συνήθως βρίσκουμε αυτό που ψάχνουμε. Δεν είναι οι περιστάσεις, η ατυχία ή η κακία των άλλων που δημιουργεί τη δυστυχία μας. Είναι οι κακές επιλογές.

Μπορεί να μην έχουμε έλεγχο στα γεγονότα που μας συμβαίνουν, μπορούμε όμως να ελέγξουμε πως θα αντιδράσουμε σε αυτά. Ζούμε κατ’ επιλογή, όχι κατά τύχη. Δεν είναι αυτό που συμβαίνει το πιο σημαντικό. Είναι το πώς αντιμετωπίζουμε αυτό που συμβαίνει, τι επιλέγουμε να σκεφτούμε και τι επιλέγουμε να κάνουμε.

Από τη στιγμή που ξυπνάμε το πρωί μέχρι που πάμε για ύπνο το βράδυ, κάνουμε επιλογές. Αν δεν τις κάνουμε εμείς, τότε σίγουρα τις κάνει κάποιος άλλος για μας. Όλοι έχουμε τη δύναμη να κάνουμε περισσότερα για τη ζωή μας. Κάθε ανθρώπινο ον είναι ικανό να κάνει μεγάλα βήματα στην προσωπική του ανάπτυξη και μεγάλες προόδους στα κατορθώματά του. Το σημείο εκκίνησης για όλα αυτά είναι να έχουμε συνείδηση των επιλογών μας και στη συνέχεια να κάνουμε τις σωστές. Μέχρι να γίνουν αυτές οι σωστές επιλογές, τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί.

Κοιτάξτε γύρω σας . Τι συμβαίνει σε μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων σε αυτή τη χώρα; Τίποτα ιδιαίτερο.

Και είτε το συνειδητοποιούν είτε όχι, η κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα επιλογών. Η επιλογή του να αφήσουν τα πράγματα να κυλήσουν, η επιλογή του να συμβιβαστούν, η επιλογή του να αφήνουν τους άλλους να αποφασίζουν, η επιλογή του απλά να υπάρχουν, από τη μία μέρα στην επόμενη.

Κάθε στιγμή που περνά, είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε πώς θα σκεφτούμε και τι θα κάνουμε. Μπορούμε να αλλάξουμε την πορεία της ζωής μας οποιαδήποτε στιγμή, γιατί οτιδήποτε κάνουμε, είναι αποτέλεσμα επιλογής. Ας λέμε ότι «πρέπει» να κάνουμε το ένα ή το άλλο, ή ότι «αναγκαστήκαμε» να κάνουμε αυτό ή εκείνο. Η αλήθεια είναι ότι κάνουμε αυτό που διαλέξαμε να κάνουμε. Είναι μια απλή μεν, τεράστια δε σε σημασία, διαπίστωση. Είμαστε το αποτέλεσμα των επιλογών μας.

* Ο W. Churchill θεωρούσε το κουράγιο σημείο εκκίνησης. Το κουράγιο, έλεγε, είναι η σημαντικότερη ανθρώπινη αρετή. Γιατί είναι η αρετή που εγγυάται όλες τις υπόλοιπες. *

Η στάση που κρατά ο καθένας απέναντι στο κάθε τι, είναι θέμα επιλογής. Της πιο σημαντικής επιλογής που θα κάνετε ποτέ. Τα πάντα μπορεί να πάρει κανείς από έναν άνθρωπο εκτός από ένα: την τελευταία από τις ανθρώπινες ελευθερίες, την ελευθερία να επιλέγει τη στάση του απέναντι σε οποιαδήποτε κατάσταση.

Το πώς σκέφτεται κάποιος τα πράγματα είναι πολύ πιο σημαντικό από τα πράγματα αυτά καθαυτά. Ακόμα και στη φυλακή, εκεί όπου ο άνθρωπος στερείται όλες τις ανθρώπινες ελευθερίες, ακόμα κι εκεί που δεν μπορεί να αποφασίσει για απολύτως τίποτα, υπάρχει κάτι για το οποίο είναι ελεύθερος να αποφασίσει. Και αυτό είναι η στάση του απέναντι σε αυτό που του συμβαίνει. Το αν θα αφήσει να υποκύψει σε αυτές τις δυνάμεις που απειλούν να του κλέψουν τον ίδιο του τον εαυτό. Το κλειδί, είναι να γνωρίζουμε ότι αυτό που θα γίνουμε, είναι αποτέλεσμα εσωτερικής απόφασης.

Και η στάση μας είναι η πιο σημαντική επιλογή που θα κάνουμε ποτέ γιατί επηρεάζει οτιδήποτε και αν κάνουμε στη ζωή. Έρευνα στο Χάρβαρντ έδειξε ότι η στάση είναι πολύ πιο σημαντική από την ευφυΐα, τη μόρφωση, το ταλέντο ή την τύχη. Το 85% της επιτυχίας μας στη ζωή οφείλεται στη στάση μας, και το υπόλοιπο 15% στην ικανότητα. Τα πράγματα θα πηγαίνουν πάντα καλά όσο προσαρμόζουμε τη στάση μας ανάλογα με τις περιστάσεις.

Η στάση (attitude) έχει να κάνει με την τοποθέτηση του εγκεφάλου μας, είναι η πνευματική μας «θέα». Είναι ο τρόπος που σκεφτόμαστε. Είναι όλα όσα τριγυρνάνε στο μυαλό μας, σκέψεις και συναισθήματα για εμάς τους ίδιους, για τους άλλους, για τις καταστάσεις γύρω μας και τη ζωή γενικότερα. Η στάση είναι συνάμα και προσδοκία. Όσοι είναι γενικότερα θετικώς διακείμενοι, προσδοκούν ότι θα συμβεί το καλύτερο δυνατό σενάριο. Όσοι είναι γενικότερα αρνητικώς διακείμενοι, προσδοκούν ότι θα συμβεί το χειρότερο δυνατό σενάριο. Και στις δύο περιπτώσεις, η προσδοκία συνήθως επιβεβαιώνεται. Και αυτό που συμβαίνει «μέσα» συνήθως είναι ορατό και «έξω». Αντικατοπτρίζεται σε όλα όσα λέμε ή κάνουμε. Η στάση μας επίσης, λειτουργεί κάπως και ως μαγνήτης. Τραβιόμαστε προς την κατεύθυνση της σκέψης μας. Συνήθως λαμβάνουμε αυτό που περιμένουμε γιατί οι σκέψεις που επιλέγουμε λειτουργούν ως καύσιμο που ωθεί τους τροχούς μας προς μία συγκεκριμένη απόφαση.

* Όλοι μιλάμε στον εαυτό μας. Και αυτό που λέμε εμείς στον εαυτό μας έχει μεγαλύτερη επιρροή από ότι λένε οι άλλοι σε μας. *

Όπως είπαμε και στην αρχή , ο κόσμος δεν πρόκειται να αφιερωθεί στο να μας κάνει ευτυχισμένους. Δεν λειτουργεί με γνώμονα την εκπλήρωση των επιθυμιών μας, ούτε καν την ευχαρίστησή μας. Και δεν πρόκειται ο κόσμος να προσαρμοστεί στις επιθυμίες και τις ανάγκες μας. Πρέπει να υιοθετήσουμε τη στάση που λέει ότι είναι δική μας ευθύνη να προσαρμοστούμε στον κόσμο με τέτοιο τρόπο που οι ανάγκες και οι επιθυμίες μας να μπορούν και πάλι να ικανοποιηθούν. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε αναπτύσσοντας μια θετική και ρεαλιστική προσέγγιση έναντι στις προσδοκίες μας.

Δεν μπορούμε να μετατρέψουμε τις περιστάσεις ώστε να ταιριάζουν γάντι με το χαρακτήρα, τις ανάγκες και τις προσδοκίες μας, μπορούμε όμως να προσαρμόσουμε τη στάση μας ώστε να χωρά σε όλες τις καταστάσεις. Μπορούμε να μάθουμε να το κάνουμε αυτό γιατί όλες οι στάσεις έναντι στα πράγματα, καλές ή κακές, μαθαίνονται. Κανείς δεν γεννήθηκε με κάποια συγκεκριμένη στάση απέναντι στη ζωή. Αναπτύχθηκε με τον καιρό. Αυτό που είμαστε σήμερα είναι το αποτέλεσμα των στάσεων που μάθαμε και επιλέξαμε.

Μπορούμε να κατευθύνουμε τις σκέψεις μας να δουλεύουν υπερ μας, ή εναντίον μας. Να είναι οι καλύτεροι μας φίλοι, ή οι χειρότεροι εχθροί μας. Να μας προσφέρουν ένα όραμα ή έναν εφιάλτη. Να προσελκύουν φίλους ή να τραβάνε εχθρούς. Οι σκέψεις μας μπορούν να βελτιώσουν αφάνταστα τις πιθανότητες επιτυχίας μας. Όπως ταυτόχρονα μπορούν να απομακρύνουν ανθρώπους από κοντά μας και να πνίξουν τις πιθανότητες επιτυχίας μας.

Για αυτό η στάση μας είναι η πιο σημαντική επιλογή που θα κάνουμε ποτέ.

Η στάση μας είναι αυτά που λέμε όταν μιλάμε στον εαυτό μας. Όλοι μιλάμε στον εαυτό μας. Και αυτό που λέμε εμείς στον εαυτό μας έχει μεγαλύτερη επιρροή από ότι λένε οι άλλοι σε μας. Σχηματίζουμε σκέψεις και συναισθήματα με βάση αυτά που λέμε εμείς στον εαυτό μας, και σταδιακά πράττουμε βάση αυτών των σκέψεων και συναισθημάτων.

Η συνομιλία με τον εαυτό μας, ο εσωτερικός μας μονόλογος, είναι η στάση μας.

Η Στάση είναι το εργαλείο με το οποίο μπορούμε να χειριζόμαστε τα πάντα – την εταιρεία, την καριέρα, το σπιτικό, την προσωπική ζωή. Μια αλλαγή στη στάση μπορεί να φέρει δραστική αλλαγή και στη ζωή. Ακόμα και οι ελάχιστες αλλαγές μπορούν να επηρεάσουν βαθιά τι κάνουμε και πως το κάνουμε. Η στάση είναι τόσο σημαντική, που αποτελεί τον αποφασιστικό παράγοντα επιτυχίας ή αποτυχίας στη ζωή. Ακόμα και αν δεν μπορούμε να αποφασίσουμε για τίποτα άλλο, ακόμα κι αν αισθανόμαστε τόσο εγκλωβισμένοι που δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο, μπορούμε πάντα να αποφασίζουμε για το ποια στάση θα κρατήσουμε.

Η στάση μας, η νοοτροπία μας (τρόπος του νου μας) με άλλα λόγια, μας ωθούν προς τα μπρος ή μας ρίχνουν στα γόνατα. Είναι το έδαφος πάνω στο οποίο κάνουμε το κάθε μας βήμα. Είναι το περισσότερο που βλέπουν οι άλλοι από την προσωπικότητα μέσα μας. Η στάση μας, μας περιγράφει και μας ορίζει και μας καθορίζει, είναι η εικόνα που βλέπει ο κόσμος γύρω μας. Οι νοοτροπίες μας, μας κάνουν πλούσιους ή φτωχούς, ευτυχείς ή δυστυχείς, γεμάτους ή κενούς. Είναι ο ένας και μοναδικός κυριότερος παράγων σε οτιδήποτε θα κάνουμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Εμείς και οι νοοτροπίες μας είμαστε ανεξίτηλα δεμένοι. Είμαστε οι νοοτροπίες μας και οι νοοτροπίες μας είναι εμείς.

(«What to Say When You Talk to Yourself»), by Shad Helmstetter

Προσέγγιση

«Οι παίκτες του γκολφ ξέρουν ότι η επιτυχία εξαρτάται από τον τρόπο που θα πλησιάσουν τη μπάλα. Οι πιλότοι ξέρουν ότι το πιο σημαντικό σημείο στη προσγείωση είναι πως θα προσεγγίσουν το διάδρομο προσγείωσης. Οι δικηγόροι ξέρουν ότι ο τρόπος που θα πλησιάσουν τους ενόρκους είναι καθοριστικός για την έκβαση της δίκης. Η προσέγγιση έχει να κάνει με την προετοιμασία, με τα προκαταρτικά βήματα προς κάποιο κατόρθωμα. Η σωστή προσέγγιση σε οτιδήποτε στρώνει το χάλι για τη δημιουργία, προετοιμάζει το έδαφος για το αποτέλεσμα που επιθυμούμε. Στην τελική, η νοοτροπία μας είναι ο τρόπος με τον οποίο πλησιάζουμε τη ζωή. Και ο τρόπος που την πλησιάζουμε καθορίζει την επιτυχία ή την αποτυχία.»

*το κείμενο βασίζεται στο βιβλίο του Hal Urban «Life’s Greatest Lessons: 20 Things That Matter», εκδόσεις «Great Lesson Press»

Τραβιόμαστε προς την κατεύθυνση της σκέψης μας. Συνήθως λαμβάνουμε αυτό που περιμένουμε γιατί οι σκέψεις που επιλέγουμε λειτουργούν ως καύσιμο που ωθεί τους τροχούς μας προς μία συγκεκριμένη απόφαση.

Ο Hal Urban έζησε και σπούδασε στις ΗΠΑ, όπου ειδικεύτηκε στην ιστορία, την ψυχολογία και την εκπαίδευση. Πριν αποκτήσει τα διδακτορικά του διπλώματα (2), εργάστηκε ως δάσκαλος και ως καθηγητής στην πρωτοβάθμια και την μέση εκπαίδευση. Για το διδασκαλικό του έργο έλαβε πάρα πολλές διακρίσεις εντός και εκτός της χώρας του. Το βιβλίο «Life’s Greatest Lessons: 20 Things That Matter» στο οποίο βασίζεται το παραπάνω κείμενο, πρωτοεκδόθηκε το 1992, με έξοδα δικά του και ξανά το 1997, μετά από απαίτηση του κοινού. Στην πρώτη έκδοση ο συγγραφέας πουλούσε μόνος του το βιβλίο του από το γκαράζ του σπιτιού του. Η επιτυχία ήταν τόση που κατάφερε να πουλήσει 80.000 αντίτυπα και να κερδίσει το βιβλίο του Βιβλίου της Χρονιάς. Λίγο αργότερα ένας γνωστός εκδοτικός οίκος ανέλαβε την δεύτερη έκδοση και από το 2003, το βιβλίο πούλησε περισσότερο από 250 εκατομμύρια αντίτυπα. Ο συγγραφέας έχει λάβει διάφορες διακρίσεις εθνικής και διεθνούς εμβέλειας για την προσφορά του στα κοινά μέσω των βιβλίων του και πλέον ταξιδεύει ανά τον κόσμο ως ομιλητής.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Βαθμολογία Αναγνωστών 0 Ψήφοι