Πρόσφατα Τεύχη

Δείτε με μία ματιά τα πιο πρόσφατα τεύχη από το Ασφαλιστικό Marketing

Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Σεπτεμβρίου  2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουλίου - Αυγούστου 2016Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουνίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαΐου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Απριλίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαρτίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Φεβρουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιανουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Δεκεμβρίου 2015 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016

Newsletter

Κάντε εγγραφή στο Newsletter του Ασφαλιστικού Μάρκετινγκ για να λαμβάνετε sneak peaks από τα νέα μας τεύχη αλλά και να μαθαίνετε πρώτοι  για τις προνομιακές μας εκπτώσεις.

[ninja-inline id=786]

Σκιές στο χρονικό της ιδιωτικής ασφάλισης

Κάνοντας την αυτοκριτική της για το παρόν και το παρελθόν θα πρέπει και η ίδια η ασφαλιστική αγορά να κάνει την ενδοσκόπησή της για το ρόλο της σε μία «παλιά» ή «νέα Ασπίδα».

Στις 21 Σεπτεμβρίου 2009 ανακλήθηκε οριστικά η άδεια λειτουργίας της Ασπίς αφήνοντας στον αέρα 1,2 εκατ. συμβόλαια. Τον Αύγουστο του 2016, σχεδόν επτά χρόνια αργότερα, η Ασπίς παραμένει η μαύρη σελίδα της ιδιωτικής ασφάλισης και σκιά που επικρέμαται ακόμα και σήμερα, αφού το ζήτημα των ζημιωθέντων δεν λύθηκε ποτέ στην πράξη για χιλιάδες ανθρώπους που έχασαν συμβόλαια και χρήματα.

Η πολιτεία στάθηκε απούσα, ο τότε ελεγκτικός μηχανισμός της ΕΠΕΙΑ αποδείχθηκε ανεπαρκής να εντοπίσει-αντιμετωπίσει το πρόβλημα στην αρχή του και η ασφαλιστική αγορά τήρησε στάση απόστασης από μία υπόθεση που ναι μεν εκτυλίχτηκε στους κόλπους της αλλά δεν αφορούσε το σύνολο των εταιρειών… των φερέγγυων εταιρειών. Ή μήπως το αφορούσε; Βλέποντας κανείς τους αριθμούς –περισσότερα από 1 εκατ. συμβόλαια, 2.850 υπάλληλοι και 3.000 συνεργαζόμενα γραφεία– αντιλαμβάνεται ότι κάθε οικογένεια έχει ένα φίλο, έναν γνωστό ή ένα συγγενή, που έχασε το συμβόλαιο ή τη δουλειά του από το κλείσιμο του Ομίλου. Κάθε σπίτι, δηλαδή, που μπαίνει ένας ασφαλιστής για να κλείσει ένα συμβόλαιο έχει «αρνητική μνήμη» για την ασφαλιστική αγορά και μάλιστα «αρνητική μνήμη» που ενισχύεται και από την έλλειψη βούλησης για χρόνια από την πλευρά της πολιτείας να «κλείσει» το φάκελο της Ασπίς. Οι ευθύνες όμως δεν βαραίνουν μόνο την εποπτεία και τον κρατικό μηχανισμό που για χρόνια περιέπαιξε τους πρώην ασφαλισμένους με λύσεις που δεν ήρθαν ποτέ, αλλά και την ίδια την ασφαλιστική αγορά, που έπρεπε να βρει τρόπο να αποκαταστήσει την εικόνα της στον καταναλωτή. Υπήρξε κινητικότητα, έγιναν συναντήσεις, συζητήσεις και διεργασίες. Οι ενώσεις έδωσαν το παρών σε συγκεντρώσεις και κατέθεσαν υπομνήματα στους αρμοδίους. Στην πράξη όμως δεν μπόρεσαν να δώσουν λύσεις. Κάνοντας μία αντιστοίχιση του τότε σε ένα παρόμοιο ενδεχόμενο στο σήμερα, αναρωτιέται κανείς ποια θα ήταν η εξέλιξη μίας δεύτερης Ασπίδος… Με ποιον τρόπο θα μπορούσαν οι ασφαλιστικές να διαφυλάξουν τον κλάδο τους; Πόσο εφικτό είναι με στόχο την αποτροπή της κατάρρευσης μίας νέας ασφαλιστικής να διαμοίραζαν τα βάρη και τις ευθύνες ανάλογα με την παραγωγή τους; Θα μπορούσαν να συμβάλλουν μέσα από την κοινωνική τους πολιτική στην αποκατάσταση –εν μέρει– των ζημιωθέντων;

Κάθε οικογένεια έχει ένα φίλο, έναν γνωστό ή ένα συγγενή, που έχασε το συμβόλαιο ή τη δουλειά του από το κλείσιμο του Ομίλου.

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος(;) θανάτου

Για την ιστορία θυμίζω πως έχουν καταγραφεί κάποια από τα γεγονότα, που είναι ενδεικτικά της «προαναγγελθείσας πτώσης» και των όσων ακολούθησαν στην Ασπίς. Το 2003 η διευθύντρια της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου κάνει την πρώτη κρούση για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο Όμιλος. Έχοντας στα χέρια της 65 γραπτές καταγγελίες κάνει αναφορά για πράξεις «που δεν συνάδουν με την ασφαλιστική νομοθεσία». Η κατάσταση γνωστοποιήθηκε στον τότε υπουργό Ανάπτυξης κ. Άκη Τσοχατζόπουλο, ο οποίος δεν παρενέβη ποτέ. Από το 2004 έως το 2006 ακούγονται ανησυχίες από ασφαλισμένους, εργαζομένους και συνεργάτες της Εταιρείας και οι καταγγελίες πληθαίνουν. Εποπτική αρχή και πολιτεία καταγράφουν ήδη τρία χρόνια απραξίας. Φτάνουμε στα μέσα του 2007 για να διερευνήσουν οι αρχές τις καταγγελίες και να ζητηθεί από τον αναλογιστή να κατατεθούν στοιχεία, των οποίων εν τέλει την αξιοπιστία αμφισβητεί το υπουργείο Ανάπτυξης. Το 2008 πλέον η ΕΠΕΙΑ αποφασίζει το πάγωμα των περιουσιακών στοιχείων του Ομίλου και ο Π. Ψωμιάδης δηλώνει βέβαιος για την επιτυχή ολοκλήρωση της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου της Ασπίς. Tον Ιούλιο του 2009 –δύο μόλις μήνες πριν το κλείσιμο του Ομίλου– περνά από τη Βουλή τροπολογία του υπουργείου Οικονομικών που ορίζει Επόπτη Χαρτοφυλακίων Ζωής σε εταιρείες που διακόπτουν τη λειτουργία τους και αναφέρεται ξεκάθαρα ότι για τα συμβόλαια ζωής που έχουν οι καταναλωτές σε εταιρείες που ανακαλείται η άδειά τους ή βρίσκονται σε εκκαθάριση, θα εγγυάται το κράτος.

Στις 16-18 Σεπτεμβρίου του 2009 ο άλλοτε ισχυρός άντρας της Ασπίς, Παύλος Ψωμιάδης, προσκομίζει στην ΕΠΕΙΑ για την κάλυψη των απαιτούμενων ποσών –για τέσσερις από τις πέντε εταιρείες του– εγγυητική επιστολή ύψους 550 εκατ. ευρώ της τράπεζας HSBC, η οποία μετά από έλεγχο της Τράπεζας της Ελλάδος αποδείχθηκε «πέτσινη». Στις 21 Σεπτεμβρίου ο δεύτερος μεγαλύτερος όμιλος στην ελληνική ασφαλιστική αγορά κλείνει με απόφαση της ΕΠΕΙΑ και την επόμενη ημέρα ο τότε υπουργός Οικονομίας, Γιάννης Παπαθανασίου, διαβεβαιώνει τους ασφαλισμένους πως «Με βάση το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο η σημερινή Κυβέρνηση έχει θεσπίσει: κανείς ασφαλισμένος στον Κλάδο Ζωής δεν χάνει τα δικαιώματά του και τα χρήματα που έχει αποταμιεύσει. Διότι, όλα τα χαρτοφυλάκια ζωής θα μεταβιβαστούν σε άλλες ασφαλιστικές εταιρείες. Καμία ασφαλιστική εταιρεία δεν δικαιούται να παραβιάζει τα δικαιώματα των ασφαλισμένων, να μην τους αποζημιώνει και να μην πληρώνει τους εργαζομένους.

Τη συνέχεια της ιστορίας την ξέρετε… Το ζήτημα είναι με ποιους τρόπους δεν θα ξαναγίνουμε στο ίδιο έργο θεατές και πώς η ασφαλιστική αγορά θα μπορέσει να συμβάλλει καθοριστικά σε ζητήματα που την θίγουν άμεσα. Η αρχή θα μπορούσε να γίνει –όπως γράψαμε και στο Insurancedaily.gr– με μία κίνηση καλής θέλησης για τα 500 συμβόλαια της International Life που δεν περνούν στο Εγγυητικό Κεφάλαιο και μένουν κυριολεκτικά στον «αέρα».

 

ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Βαθμολογία Αναγνωστών 0 Ψήφοι