Πρόσφατα Τεύχη

Δείτε με μία ματιά τα πιο πρόσφατα τεύχη από το Ασφαλιστικό Marketing

Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Σεπτεμβρίου  2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουλίου - Αυγούστου 2016Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουνίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαΐου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Απριλίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαρτίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Φεβρουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιανουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Δεκεμβρίου 2015 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016

Newsletter

Κάντε εγγραφή στο Newsletter του Ασφαλιστικού Μάρκετινγκ για να λαμβάνετε sneak peaks από τα νέα μας τεύχη αλλά και να μαθαίνετε πρώτοι  για τις προνομιακές μας εκπτώσεις.

[ninja-inline id=786]

Το Bancassurance στην Ευρώπη, οι χώρες που το υιοθέτησαν και οι επιπτώσεις του στα παραδοσιακά κανάλια διανοµής.

Το κείμενο που ακολουθεί έχει γραφτεί πριν από αρκετά χρόνια, το 2006, από τον καθηγητή κ. Σταϊκούρα για τις ανάγκες σχετικής έρευνας. Πέρα από την ενημερωτική του πλευρά ως προς το θεσμό του Bancassurance, η αξία του κειμένου έγκειται και στο γεγονός ότι όλα αυτά που συζητάμε σήμερα, οι ενστάσεις των κλασικών διαμεσολαβητών, τα μερίδια αγοράς που μετακινούνται και η συνολική προοπτική μιας ευρωπαϊκής ασφαλιστικής αγοράς, όπως η ελληνική ήταν γνωστή και προδιαγεγραμμένη. Το πρόβλημα που έχουν πολλοί κλάδοι στην Ελλάδα είναι ότι αργούν να προσαρμοστούν, να επανατοποθετηθούν στην αγορά και να επανασχεδιάσουν τη δραστηριότητά τους. Με δυο λόγια, δεν λαμβάνουν στα σοβαρά τα μηνύματα που έρχονται από πιο προηγμένες αγορές.

Αυτό βέβαια δεν έχει να κάνει με θέματα αθέμιτου ανταγωνισμού ή εξαναγκασμού προς ασφάλιση. Αυτά, είτε στο εξωτερικό είτε εδώ, είναι απόλυτα κατακριτέα και δεν μπορεί να είναι αποδεκτά από οποιονδήποτε. Η πορεία όμως του bancassurance όχι μόνο ήταν γνωστή, αλλά στην Ελλάδα είμαστε ακόμα στην αρχή. Και μια ακόμα επισήμανση. Ακόμα και με τα μεταγενέστερα του 2006 εποπτικά και κανονιστικά πρότυπα της Ευρώπης για το χρηματοοικονομικό τομέα και την παγκόσμια τραπεζική κρίση που ακολούθησε, που καθιστούν «παρελθόν» την αναφορά του κ. Σταϊκούρα περί θυγατρικών ασφαλιστικών εταιρειών των τραπεζών, αναδείχθηκαν νέα μοντέλα για το Bancassurance, αποκλειστικά ως διαμεσολάβηση. Οι τράπεζες, στην Ευρώπη τουλάχιστον, προσαρμόστηκαν γρήγορα και επιτυχώς. Οι υπόλοιποι επαγγελματίες του χώρου; Διαβάστε το κείμενο του κ. Σταϊκούρα:

Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών, το φαινόμενο του Bancassurance έκανε αισθητή την παρουσία του στην Ευρώπη με τις συμμαχίες μεταξύ τραπεζών και ασφαλιστικών ομίλων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τη συσπείρωση της συγκεκριμένης αγοράς, η οποία αρχικά ήταν ιδιαίτερα κατακερματισμένη. Αυτή η «νέα» συνθετική μορφή των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών είχε άμεση αναγνώριση ως ένα ευρέως επιτυχημένο μοντέλο σε αγορές όπως η Γαλλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία, ακολουθούμενες από τις αγορές της Ιταλίας και του Βελγίου. Πλέον το Bancassurance αντιπροσωπεύει πάνω από το 65 τοις εκατό των εσόδων από ασφάλιστρα στις ασφάλειες ζωής στην Ισπανία, πάνω από το 60 τοις εκατό στη Γαλλία και την Ιταλία και πάνω από 50 τοις εκατό στο Βέλγιο. Σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, η διείσδυση των τραπεζών στο συγκεκριμένο κλάδο υπερβαίνει το ποσοστό του 50 τοις εκατό, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία επικρατούν τα πιο παραδοσιακά δίκτυα.

* Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών, το φαινόμενο του Bancassurance έκανε αισθητή την παρουσία του στην Ευρώπη με τις συμμαχίες μεταξύ τραπεζών και ασφαλιστικών ομίλων. *

Ο κλάδος ασφαλειών ζωής της Γαλλίας έχει ένα μεγάλο μερίδιο, τόσο στις ευρωπαϊκές όσο και στις παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές αγορές. Ήδη από το 1988, οι θυγατρικές ασφαλιστικές εταιρείες των τραπεζών ήλεγχαν ένα μεγάλο μέρος της νέας παραγωγής των ασφαλειών ζωής στη Γαλλία. Ο κυριότερος λόγος; Οι φοροαπαλλαγές που κάποια ασφαλιστικά προϊόντα είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν, διαθέσιμα μόνο μέσω τραπεζών.  Κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες, πολλές τράπεζες είχαν δημιουργήσει τις δικές τους θυγατρικές ασφαλιστικές εταιρείες ζωής, με αποτέλεσμα να μην υπήρχε ούτε μια τράπεζα ενός συγκεκριμένου μεγέθους που δεν είχε από μια θυγατρική. Το 2000, το Bancassurance αντιπροσώπευε το 35 τοις εκατό και 60 τοις εκατό των ασφαλίστρων από τις ασφαλίσεις ζωής και των αποταμιευτικών προγραμμάτων, ενώ αντίστοιχα, αντιπροσώπευε το 7 τοις εκατό για την ασφάλιση περιουσιακών στοιχείων και το 69 τοις εκατό της νέας παραγωγής στις ατομικές αποταμιεύσεις.

Η Γαλλία, λόγω της ανάπτυξης σε μεγάλο βαθμό των δικτύων διανομής μέσω των τραπεζών, κατάφερε εκείνη την περίοδο να ξεπεράσει τις αγορές του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γερμανίας με μερικές τράπεζες να επιχειρούν επέκταση ακόμα και στον κλάδο ζημιών και περιουσίας. Το 2006 η νέα παραγωγή στο συγκεκριμένο κλάδο πέρασε, σε ένα μεγάλο ποσοστό στα χέρια των θυγατρικών ασφαλιστικών εταιρειών, οι οποίες, εκτός των άλλων,  άρχισαν να στοχεύουν στην απόκτηση μεγάλου ποσοστού στις ατομικές ασφαλίσεις αποκλείοντας όμως την ασφάλιση αυτοκινήτου.

* «Πάρα το γεγονός ότι το Bancassurance έχει κυρίως ευρωπαϊκή αντίληψη, παρατηρείται η αύξηση του και σε άλλες χώρες, ειδικά στις αναδυόμενες.» *

Στις υπόλοιπες χώρες, όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και το Βέλγιο, το Bancassurance είχε χαρακτηριστεί από ταχεία ανάπτυξη. Στην Ισπανία, το φαινόμενο αναπτύχθηκε ραγδαία, λόγω των καθιερωμένων περιφερειακών κοινωνιών, που μέχρι το 2006 αντιπροσώπευαν το 50 τοις εκατό του κλάδου ζωής μέσω του Bancassurance. Στην Πορτογαλία, το Bancassurance κατέγραψε το υψηλότερο ποσοστό διείσδυσης στην αγορά καθώς, απέκτησε το 82 τοις εκατό του μεριδίου, δηλαδή 4 δισ. ευρώ σε ασφάλιστρα σε μια περιορισμένη αγορά ασφαλειών ζωής. Ενώ στην Ιταλία, ο νόμος Amato 1990, σε συνδυασμό με το ευνοϊκό φορολογικό περιβάλλον (1995-1998), δημιούργησε ευνοϊκό κλίμα και σε αυτή την αγορά.

Το καλά δομημένο τραπεζικό δίκτυο της χώρας, σε συνδυασμό με την εμπιστοσύνη των Ιταλών στις τράπεζες συνέβαλαν στην ανάπτυξη αυτού του φαινομένου. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το μερίδιο της αγοράς του Bancassurance να αυξηθεί από 8 τοις εκατό το 1992 σε 50 τοις εκατό το 2002, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 60 τοις εκατό της νέας παραγωγής στις ασφαλίσεις ζωής και πάνω από 70 τοις εκατό των αποταμιευτικών προϊόντων.

Τέλος, στο Βέλγιο, το Bancassurance κυριάρχησε με 56 τοις εκατό του μεριδίου της αγοράς σε προϊόντα ασφάλισης ζωής, κατακτώντας τη θέση του κορυφαίου δικτύου διανομής, με τους πέντε ηγέτες της αγοράς να είναι είτε μέλη τραπεζών ή ασφαλιστικών ομίλων.   Τράπεζες και Ασφαλιστικές Εταιρείες βρέθηκαν σε στενή συνεργασία εν μέρει λόγω της αυξανόμενης τάσης των συγχωνεύσεων, των εξαγορών και των εταιρικών αλλαγών στη δομή τους. Ο πίνακας 1 δείχνει κάποια αποτελέσματα που αφορούν στα δίκτυα διανομής στην περιοχή της Ευρώπης.

 

Παρά το γεγονός ότι το Bancassurance έχει κυρίως μια ευρωπαϊκή αντίληψη, παρατηρείται η αύξησή του και σε άλλες χώρες, ειδικά στις αναδυόμενες οικονομίες, όπου ο ασφαλιστικός και ο τραπεζικός τομέας εξακολουθούν να εξελίσσονται. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, τα cross-border links μεταξύ τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών έχουν γίνει επίσης πιο συχνά με ξένες ασφαλιστικές εταιρείες να αποκτούν μερίδια συμμετοχής σε τοπικές τράπεζες (κοινοπραξία της μεξικάνικης τράπεζας Banamex με την ασφαλιστική εταιρεία Aegon το 1995), ή το αντίστροφο. Στη Βραζιλία, πέντε από τους οκτώ μεγαλύτερους ασφαλιστικούς ομίλους ανήκουν σε τράπεζες, καθώς και στο Μεξικό, 16 από το σύνολο των 64 ασφαλιστικών εταιρειών ανήκουν σε χρηματοπιστωτικό όμιλο. Στη Σιγκαπούρη, το Bancassurance διεκδικεί το 24 τοις εκατό του μεριδίου της αγοράς της νέας παραγωγής στις ασφαλίσεις ζωής, ενώ στη Μαλαισία και την Ταϊλάνδη το 6 τοις εκατό και το 2 τοις εκατό, αντίστοιχα. Επιπλέον, οι Ιαπωνικές (Απρίλιος 2001) και οι Κορεάτικες (Αύγουστος 2003) τράπεζες είναι από τις τελευταίες που υιοθέτησαν το συγκεκριμένο κανάλι διανομής. Το φαινόμενο είναι επίσης καλά ανεπτυγμένο στην Αυστραλία.

Αντιθέτως, στην Αμερική, λόγω του τραπεζικού νόμου Glass-Steagall του 1933, το Bancassurance άργησε να κάνει την εμφάνισή του μέχρι το 1999 όπου το Κογκρέσο κατήργησε σημαντικούς περιορισμούς ως προς την υπαγωγή των τραπεζών με ασφαλιστικές επιχειρήσεις καθώς επίσης και με εργασίες όπως το underwriting κινδύνων, και άλλες ενέργειες σχετικές με ασφαλιστικές υπηρεσίες.

* του Σωτήρη Σταϊκούρα, Senior Lecturer in Finance Course Director BSc IFRM, IAI REFI, Cass Business School, City University, London