Πρόσφατα Τεύχη

Δείτε με μία ματιά τα πιο πρόσφατα τεύχη από το Ασφαλιστικό Marketing

Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Σεπτεμβρίου  2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουλίου - Αυγούστου 2016Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιουνίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαΐου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Απριλίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Μαρτίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Φεβρουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Ιανουαρίου 2016 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Δεκεμβρίου 2015 Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ Εξώφυλλο Τεύχος Οκτωβρίου 2016

Newsletter

Κάντε εγγραφή στο Newsletter του Ασφαλιστικού Μάρκετινγκ για να λαμβάνετε sneak peaks από τα νέα μας τεύχη αλλά και να μαθαίνετε πρώτοι  για τις προνομιακές μας εκπτώσεις.

[ninja-inline id=786]

To Obamacare παραβίασε ασφαλιστικές «θύρες»

Δύο χρόνια μετά την εισαγωγή του το 2014, το Affordable Care Act, που χρειάστηκε τέσσερα χρόνια διαβουλεύσεων από το 2010, το γνωστό ως ObamaCare συνεχίζει να βρίσκεται στο επίκεντρο της αμφισβήτησης όχι μόνο λόγω της εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ στο αξίωμα του προέδρου της Αμερικής.

Το σύστημα που αποτέλεσε το πιο φιλόδοξο εγχείρημα της διακυβέρνησης Ομπάμα, συγκέντρωσε από την πρώτη στιγμή τα πυρά του πιο συντηρητικού – είναι αλήθεια – τμήματος της αμερικανικής κοινωνίας και οικονομίας σε βαθμό που κάποιοι κατηγόρησαν το λόμπι της ασφαλιστικής βιομηχανίας ως υπεύθυνο για αυτήν τη στάση. Εάν όμως σύμφωνα με τους εμπνευστές του, το σύστημα θα επιτύγχανε τη διεύρυνση της ασφαλιστικής πίτας και των εσόδων της ασφαλιστικής βιομηχανίας, ποιος ακριβώς ήταν ο λόγος αυτής της αντίδρασης;

Και πρόκειται πράγματι για την επικράτηση ενός ισχυρού λόμπι ή όχι; Οι εξελίξεις και τα στοιχεία δείχνουν ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι, αφού το σύστημα – αν και πέτυχε έναν από τους στόχους του, δηλαδή να προσφέρει ασφαλιστική κάλυψη σε ένα τμήμα του πληθυσμού που δεν είχε μέχρι τότε, αυτό έγινε με τρόπο στρεβλό και ανορθολογικό. Ο λόγος είναι ότι υποχρέωσε την ασφαλιστική βιομηχανία να λειτουργήσει, παραβιάζοντας τη βασικότερη αρχή της, που δεν είναι άλλη από αυτή της αποτίμησης του κινδύνου, το underwriting. Το γεγονός ότι οι εκλογές συνέπεσαν με την τέταρτη περίοδο εγγραφών που άνοιξε την 1η Νοεμβρίου και τη δημοσιοποίηση της τιμολογιακής πολιτικής για τα ασφάλιστρα του 2017, ήταν απλώς το βούτυρο στο ψωμί της επιχειρηματολογίας του ρεπουμπλικανικού κόμματος.

Η έκθεση του Department of Health and Human Services που προσδιόρισε μεσοσταθμικά τις αυξήσεις σε βασικές πολιτείες μεταξύ 16% και 25% αποτέλεσε σοβαρό πλήγμα για το σύστημα εν μέσω προεκλογικής εκστρατείας. Αν και δεν λείπουν οι περιπτώσεις που τα προγράμματα παραμένουν φθηνά, σε κάποιες οι αυξήσεις φθάνουν ακόμη και το 50% και ήδη μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες έχουν ανακοινώσει ότι θα αποσυρθούν από τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα σε ορισμένες πολιτείες, ενώ άλλες συνέδεσαν την περαιτέρω πολιτική τους με την προοπτική συγχωνεύσεων, αντίστοιχων με αυτές που ανακοίνωσαν η Aetna με τη Humana ή η Anthem με τη Cigna και οι οποίες απασχολούν ήδη τις αρχές στις ΗΠΑ. Η εισαγωγή του Affordable Care Act στηρίχθηκε στην αρχή της υποχρεωτικότητας.

Την υποχρέωση από την πλευρά των ασφαλιστικών εταιρειών να ασφαλίσουν χωρίς εξαιρέσεις όλους τους Αμερικανούς που θα αιτηθούν στο πρόγραμμα. Υποχρεωτική έγινε η ασφάλιση του προσωπικού τους για όσες εταιρείες απασχολούν έως και 50 εργαζόμενους, αλλά και για όσους απασχολούν λιγότερο προσωπικό για τους οποίους προβλέφθηκαν φορολογικές απαλλαγές, ενώ οι πολίτες που δεν είναι κάτω από ένα συγκεκριμένο όριο φτώχειας έπρεπε υποχρεωτικά να αιτηθούν στο πρόγραμμα, εάν δεν ήθελαν να πληρώσουν το ετήσιο πρόστιμο.

Μέσα από την ανοιχτή είσοδο στο σύστημα όλων των Αμερικανών πολιτών, η ασφαλιστική βιομηχανία υποχρεώθηκε να αποδεχθεί εκατομμύρια ασφαλισμένους στους κόλπους της, χωρίς κριτήρια και χωρίς προηγουμένως να τιμολογήσει τον κίνδυνο ανάλογα με την ηλικία τους και κυρίως χωρίς να μπορεί να λάβει υπόψη της το ιατρικό ιστορικό τους. Επιπλέον το Obamacare προέβλεπε αντικίνητρα και πέναλτι για όσους δεν έκαναν χρήση, γενναιόδωρες φορολογικές απαλλαγές για όσους ανήκαν σε χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, αλλά και αυξημένη φορολογία για το τμήμα των υψηλών εισοδηματικών τάξεων, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί το κόστος του προγράμματος.

* Μέσα από την ανοιχτή είσοδο στο σύστημα όλων των Αμερικανών πολιτών, η ασφαλιστική βιομηχανία υποχρεώθηκε να αποδεχθεί εκατομμύρια ασφαλισμένους στους κόλπους της, χωρίς κριτήρια*

Σε μια χώρα τόσο ευαίσθητη σε θέματα φορολογίας, όπως η Αμερική, αυτό ίσως ήταν και η χαριστική βολή για το σύστημα, αφού είναι σαφές ότι ουδείς είναι διατεθειμένος να αποδεχθεί την αύξηση της φορολόγησής του, όταν αυτό δεν συνοδεύεται με μιας μορφής ανταποδοτικότητα, κάτι που θα έπρεπε να αποτελέσει ένα δίδαγμα και για το δικό μας πολιτικό σύστημα. Έτσι παρά το θετικό απολογισμό του συστήματος που κάνει λόγο για έναν αριθμό 11 εκατομμυρίων Αμερικανών να έχουν κάνει χρήση του προγράμματος, περιορίζοντας το ποσοστό εκείνων που είναι ανασφάλιστοι κοντά στο 10% από το αρχικό 17%, η πολεμική επικεντρώνεται στην αλόγιστη ένταξη στο σύστημα εκείνων που ήταν κατά βάση περισσότερο άρρωστοι.

Το γεγονός ότι πρόκειται για τη μερίδα των φτωχών Αμερικανών δικαιολογεί το …«ασθενές της υγείας τους» και ενισχύει το επιχείρημα ότι πρόκειται για πληθυσμό που θα επιφέρει ζημιές στα αποτελέσματα της ασφαλιστικής βιομηχανίας. Κανείς βεβαίως δεν μπορεί να παραγνωρίσει – ούτε ίσως και ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ – τη σκοπιμότητα ύπαρξης ενός συστήματος που θα παρέχει προστασία για όσους μέχρι σήμερα ήταν χωρίς ασφαλιστική κάλυψη και κοινωνική μέριμνα. Πολλοί αναλυτές μεταξύ των οποίων και αυτοί που ήταν υπέρμαχοι του συστήματος, επικρίνουν την πολιτική Ομπάμα για προχειρότητα. Ακόμα και πριν την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, στις αναλύσεις τους, συνέδεαν την επιτυχία του συστήματος με το κατά πόσο θα καταφέρει να φέρει κοντά του την κρίσιμη ηλικιακή ομάδα των 35άρηδων και κάτω, της κατηγορίας δηλαδή του πληθυσμού που εξ ορισμού θεωρείται πιο υγιής, διευρύνοντας έτσι τη δεξαμενή των ασφαλισμένων, που μπορεί να εξασφαλίσει μακροπρόθεσμα τη βιωσιμότητα του συστήματος. Διανύοντας πλέον την τέταρτη περίοδο εγγραφών που θα είναι σε εξέλιξη έως τα τέλη Ιανουαρίου 2017, η τύχη του Obamacare βρίσκεται στα χέρια ενός προσώπου που έχει μόνο δηλώσει ότι θα το καταργήσει ή θα το αναμορφώσει – ανάλογα με την προσέγγιση που κάποιος επιλέγει – αλλά κυρίως με το ότι πρόκειται για κάποιον που δεν δηλώνει πίστη στην κεντρική φιλοσοφία του συστήματος.

Η ασφαλιστική βιομηχανία θα κληθεί με τη σειρά της να πάρει θέση στα πράγματα, έχοντας όχι μόνο την εμπειρία, αλλά και την ευκαιρία να συμβάλλει στη βελτίωση μιας πραγματικότητας που όσο και αν είναι μισητή, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί. Αυτή δεν είναι άλλη από το ότι τα πράγματα δεν μπορούν να γυρίσουν πίσω.

 

ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Βαθμολογία Αναγνωστών 0 Ψήφοι